تدوین چارچوب طراحی منظرِ عینی ) Objective Landscape ) با رویکرد ارتقای عملکرد حرارتی در بافتهای مسکونی متراکم: سنتزی میان الگوهای بومی و استانداردهای تابآوری اقلیمی
تدوین چارچوب طراحی منظرِ عینی ) Objective Landscape ) با رویکرد ارتقای عملکرد حرارتی در بافتهای مسکونی متراکم: سنتزی میان الگوهای بومی و استانداردهای تابآوری اقلیمی
سمانه یار احمدی1 نرگس قدسی2
1) دانشجوی دکترای شهرسازی,گروه شهرسازی,واحد اصفهان(خوراسگان),دانشگاه ازاداسلامی ,اصفهان, ایران _
2) استادیار گروه شهرسازی,دانشگاه ازاد اسلامی اصفهان(خوراسگان),اصفهان, ایران
کد IOI مقاله
:
AAHF-ABHAHK
محل انتشار :
کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
رشد شتابان شهرنشینی در دهههای اخیر، بافتهای مسکونی متراکم را با بحران چندوجهی روبرو ساخته است: تشدید
جزیره حرارتی شهری ) UHI (، تحلیل تدریجی الگوهای فضایی-اقلیمی بومی، و ناتوانی رویکردهای طراحی مدرن
( » چارچوب طراحی منظر عینی « د ر پاسخ به نیازهای آسایش حرارتی ساکنان. این مقاله با هدف تدوین Objective
Landscape Framework – OLF ( بهمثابه یک ابزا ر نظری-کاربردی چندلایه، تلاش میکند سه حوزه معرفتی
را در هم تنید: خوانش انتقادی الگوهای بومی-اقلیمی ایران، استانداردهای معاصر تا بآوری اقلیمی ) LEED ،
BREEAM، IPCC AR6 (، و ادبیات نوین آسایش حرارتی فضاهای باز ) PET، UTCI، MRT (. روششناسی
پژوهش بر سنتز تطبیقی استوار است که شامل تحلیل پنج نمونه موردی از خاورمیانه، آسیای جنوبشرقی و آمریکای
لاتین میشود. یافتهها نشان میدهد که ادغام هوشمندانه هشت الگوی بومی-اقلیمی ایران در چارچوب OLF میتواند
دمای سطح فضاهای باز را ۶ تا ۱۸ درجه سانتیگراد کاهش دهد و شاخص PET را تا ۲۲ درصد بهبود بخشد.
چارچوب پیشنهادی پنج لایه دارد: اقلیم، شکل شهری، منظر، انسان، و تابآوری؛ و با یازده راهبرد طراحی مرتبط
است که قابلیت تطبیق با شرایط متنوع اقلیمی ایران را دارند
کلمات کلیدی : منظر عینی عملکرد حرارتی بافت متراکم الگوی بومی تابآو ری اقلیمی جزیره حرراتی شهری