ارائه چارچوب طراحی هوشمند فضاهای خلاق در مراکز فرهنگی کودکان مبتنی بر معماری تعاملی

ارائه چارچوب طراحی هوشمند فضاهای خلاق در مراکز فرهنگی کودکان مبتنی بر معماری تعاملی

شقایق اسدی1

1) دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی معماری، واحد اصفهان (نجف اباد)، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف اباد ، ایران

کد IOI مقاله : AAHF-ABHEBE
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    هدف این پژوهش، ارائه چارچوبی برای طراحی هوشمند فضاهای خلاق در مراکز فرهنگی کودکان مبتنی بر معماری تعاملی با تأکید بر ارتقای خلاقیت، مشارکت، یادگیری معنادار و تقویت هویت فرهنگی کودکان است. پژوهش حاضر با رویکرد آمیخته (کیفی–کمی) انجام شد. در مرحله کیفی، از طریق مصاحبه‌های عمیق و نیمه‌ساختاریافته با متخصصان معماری، طراحی فضاهای فرهنگی و آموزشی و کارشناسان حوزه کودک، مؤلفه‌های اصلی پژوهش شناسایی و چارچوب مفهومی اولیه استخراج شد. در مرحله کمی، مدل پیشنهادی با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی (CFA) و مدل‌سازی معادلات ساختاری (SEM) اعتبارسنجی و آزمون گردید. یافته‌ها نشان داد که معماری تعاملی و طراحی هوشمند، تأثیر مستقیم و معناداری بر ارتقای خلاقیت و مشارکت کودکان دارند و این دو سازه از طریق تقویت یادگیری معنادار، نقش مؤثری در شکل‌گیری هویت فرهنگی آنان ایفا می‌کنند. همچنین نتایج بیانگر آن است که یادگیری معنادار، قوی‌ترین عامل اثرگذار بر هویت فرهنگی کودکان در چارچوب پیشنهادی است. بر این اساس، چارچوب ارائه‌شده نشان می‌دهد که مراکز فرهنگی کودکان زمانی بیشترین اثربخشی را خواهند داشت که طراحی آن‌ها بر تعامل‌پذیری، تجربه چندحسی، انعطاف‌پذیری فضایی، بازی اکتشافی و به‌کارگیری هدفمند فناوری‌های هوشمند استوار باشد. در نهایت، این پژوهش ضمن ارائه یک چارچوب مفهومی و کاربردی برای طراحی هوشمند فضاهای خلاق در مراکز فرهنگی کودکان، پیشنهادهایی برای توسعه پژوهش‌های آینده و ارتقای کیفیت طراحی این مراکز ارائه می‌کند.

کلمات کلیدی : معماری تعاملی طراحی هوشمند فضاهای خلاق یادگیری معنادار هویت فرهنگی حس تعلق مکانی