مکانیزم‌های خرابی بتن مسلح در اثر خوردگی آرماتور و روش‌های پیشگیری

مکانیزم‌های خرابی بتن مسلح در اثر خوردگی آرماتور و روش‌های پیشگیری

روح اله زینت‌پور1 مهدی فضیلتی2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد گرایش مدیریت ساخت - دانشگاه آزاد اسلامی واحدنجف آباد-
2) گروه ﻣﻬﻨﺪسﻋﻤﺮان، واﺣﺪ ﻧﺠﻒ آباد، داﻧﺸگاه آزاد اﺳﻼﻣﯽ، ﻧﺠﻒ آﺑﺎد،ایران- مرکز تحقیقات توسعه پایدار درمهندسی عمران، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران

کد IOI مقاله : AAHF-ABHEBH
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    خوردگی آرماتور فولادی یکی از مهم‌ترین و شایع‌ترین علل خرابی زودرس سازه‌های بتن مسلح، به‌ویژه در محیط‌های دریایی، مناطق با کاربرد نمک یخ‌زدا و اتمسفرهای صنعتی آلوده به دی‌اکسید کربن است. این نوشتار با رویکردی مروری-تحلیلی، مکانیزم‌های الکتروشیمیایی آغاز و گسترش خوردگی آرماتور، شامل خوردگی ناشی از کربناسیون و خوردگی ناشی از نفوذ یون کلراید، را تبیین می‌کند و پیامدهای مکانیکی آن بر بتن مسلح، از جمله کاهش سطح مقطع میلگرد، ترک‌خوردگی و پوسته‌شدن پوشش بتن ناشی از انبساط حجمی محصولات خوردگی، و افت چسبندگی بین بتن و فولاد را بررسی می‌نماید. در ادامه، روش‌های متداول تشخیص و پایش خوردگی (پتانسیل نیم‌سلول، مقاومت الکتریکی بتن، نرخ پلاریزاسیون خطی) و مهم‌ترین راهکارهای پیشگیری و کنترل، شامل افزایش ضخامت و کیفیت پوشش بتنی، کاهش نسبت آب به سیمان و استفاده از مواد پوزولانی، به‌کارگیری آرماتورهای مقاوم به خوردگی (اپوکسی‌کوتد، گالوانیزه، استنلس استیل و کامپوزیت‌های پلیمری مسلح به الیاف)، بازدارنده‌های خوردگی، پوشش‌های سطحی محافظ و حفاظت کاتدی، به‌طور مقایسه‌ای معرفی می‌شود. یافته‌ها نشان می‌دهد که هیچ راهکار منفردی به‌تنهایی برای همه شرایط محیطی بهینه نیست و انتخاب راهبرد مناسب باید بر پایه ارزیابی ریسک محیطی پروژه، تحلیل هزینه چرخه عمر و الزامات آیین‌نامه‌ای صورت گیرد.

کلمات کلیدی : بتن مسلح حفاظت کاتدی خوردگی آرماتور دوام سازه کربناسیون نفوذ کلراید