بازتعریف نقش پردیس سینمایی در ارتقای تعامل اجتماعی؛ رویکردی برای شهرهای متوسط ایران(مطالعه موردی: شبستر)

بازتعریف نقش پردیس سینمایی در ارتقای تعامل اجتماعی؛ رویکردی برای شهرهای متوسط ایران(مطالعه موردی: شبستر)

سیدکمال هاشمی1 میرعطاء طباطبائی کوشکی2

1) دکتری معماری منظر، گروه معماری، مدرس موسسه آموزش عالي رشديه تبریز(غیردولتی، غیرانتفاعی)
2) کارشناسی ارشد معماری موسسه آموزش عالي رشديه تبریز(غیردولتی، غیرانتفاعی)

کد IOI مقاله : AAHF-ABHEFC
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    در دهه‌های اخیر، مفهوم تعامل اجتماعی به‌عنوان یکی از شاخص‌های کلیدی کیفیت زندگی شهری مطرح شده است. تعامل اجتماعی در فضاهای عمومی، عامل پیونددهنده میان افراد جامعه و بسترساز حس تعلق و مشارکت مدنی است. طراحی پردیس‌های سینمایی در دوران معاصر تنها به فراهم‌سازی فضاهای نمایش فیلم محدود نمی‌شود، بلکه به‌عنوان بستری فرهنگی، اجتماعی و شهری مطرح است که باید بازتابی از هویت و فرهنگ جامعه باشد. این مجموعه‌ها با گردآوری چندین سالن سینما و فضاهای رفاهی و تفریحی و فرهنگی مانند کافه‌ها و رستوران‌ها، به مراکزی چندمنظوره برای تجربه‌های فرهنگی تبدیل می‌شوند. در ایران بسیاری از پردیس‌های سینمایی از لحاظ هویت معماری و ارتباط بافرهنگ ایرانی_اسلامی دچار فقر مفهومی هستند. باتوجه‌به نقش کلیدی فضاهای عمومی در شکل‌گیری حیات اجتماعی شهرها و چالش کمبود چنین فضاهایی در شهرهای متوسط ایران، این پژوهش به بررسی پتانسیل پردیس‌های سینمایی به‌عنوان عاملی برای ارتقای تعاملات اجتماعی می‌پردازد. روش تحقیق از نوع توصیفی–تحلیلی است و بر پایة بررسی نمونه‌های موفق داخلی و خارجی صورت‌گرفته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که مؤلفه‌هایی همچون خلق فضاهای عمومی و نیمه عمومی، بهره‌گیری از نور طبیعی، هماهنگی با بستر فرهنگی و شهری، پاسخگویی به اقلیم، چند عملکردی سازی و حضور عناصر نمادین می‌تواند به خلق فضاهایی منجر شود که هم‌زمان پاسخ‌گوی نیازهای عملکردی سینما و موجب افزایش تعاملات اجتماعی باشد.

کلمات کلیدی : پردیس سینمایی تعامل اجتماعی فضاهای عمومی و فرهنگی شبستر