مبانی حکمی در خانه های ایرانی-اسلامی
مبانی حکمی در خانه های ایرانی-اسلامی
زهرا رحمانی1 علی فرهادی2
1) دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری موسسه آموزش عالی سراج
2) مربی معماری, عضو هیات علمی موسسه آموزش عالی سراج
کد IOI مقاله
:
AAHF-ABHFAK
محل انتشار :
کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
چكيده
خانههای ایرانی–اسلامی به عنوان یکی از مهمترین جلوههای معماری سنتی ایران، علاوه بر تأمین نیازهای مادی انسان، بازتابدهنده ارزشهای فرهنگی، دینی و مبانی حکمی جامعه اسلامی هستند. این پژوهش با هدف شناسایی و تبیین مبانی حکمی مؤثر بر شکلگیری خانههای ایرانی–اسلامی و بررسی نحوه تجلی آنها در سازمان فضایی و عناصر کالبدی خانههای سنتی انجام شده است. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی بوده و اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعات کتابخانهای و بررسی منابع معتبر گردآوری شده است. نتایج پژوهش نشان میدهد که مفاهیمی همچون توحید، وحدت در کثرت، حریم و محرمیت، درونگرایی و مرکزیت از مهمترین مبانی حکمی تأثیرگذار بر معماری خانههای ایرانی–اسلامی به شمار میآیند. این مبانی در قالب عناصری نظیر حیاط مرکزی، هشتی، دالان، سلسلهمراتب فضایی و سازماندهی فضاهای داخلی متجلی شدهاند. در نهایت، پژوهش حاضر بر اهمیت بازشناسی این اصول در راستای حفظ هویت معماری ایرانی–اسلامی و بهرهگیری از آنها در طراحی مسکن معاصر تأکید میکند.
کلمات کلیدی : واژههاي كليدي حکمت خانه خانه ایرانی اسلامی حکمت معماری در ایران