طراحی گرافیک در عصر هوش مصنوعی: گذار از ابزار به همکار خلاق

طراحی گرافیک در عصر هوش مصنوعی: گذار از ابزار به همکار خلاق

مستوره سرحدی1

1) کارشناسی ارشد

کد IOI مقاله : AAHF-ABHFDK
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    چکیده: تحولات اخیر در حوزه هوش مصنوعی و گسترش فناوری‌های مولد، موجب دگرگونی اساسی در فرایندهای طراحی گرافیک و بازتعریف نقش طراح در صنایع نرم و خلاق شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی جایگاه هوش مصنوعی در طراحی گرافیک و تبیین گذار آن از یک ابزار اجرایی به همکار خلاق، به تحلیل تطبیقی میان رویکرد مدرن هربرت بایر و رویکرد معاصر مبتنی بر هوش مصنوعی در آثار رفیق آنادول می‌پردازد. روش پژوهش از نوع کیفی و با رویکرد توصیفی–تحلیلی است و داده‌ها از طریق مطالعه اسنادی و تحلیل محتوای آثار منتخب گردآوری شده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد که در رویکرد مدرن، طراحی مبتنی بر نظم هندسی، کنترل کامل طراح و تولید خطی فرم است؛ در حالی که در رویکرد معاصر، فرایند خلق بصری بر پایه داده، الگوریتم و تعامل انسان–ماشین شکل می‌گیرد و ماهیتی غیرخطی و مولد دارد. نتایج پژوهش بیانگر آن است که مفهوم خلاقیت در طراحی گرافیک از یک فرایند فردمحور به یک ساختار توزیع‌شده و مشارکتی میان انسان و هوش مصنوعی تغییر یافته است. همچنین نقش طراح از تولیدکننده مستقیم فرم به طراح سیستم‌های مولد و هدایت‌گر فرایندهای خلاق ارتقا یافته است. در نهایت، می‌توان نتیجه گرفت که هوش مصنوعی در طراحی گرافیک معاصر نه صرفاً یک ابزار، بلکه به‌عنوان همکار خلاق در تولید معنا و فرم عمل می‌کند، هرچند مسئولیت نهایی تصمیم‌گیری زیبایی‌شناختی همچنان بر عهده انسان باقی می‌ماند. واژگان کلیدی: طراحی گرافیک، هوش مصنوعی مولد، خلاقیت محاسباتی، همکاری انسان–ماشین، صنایع نرم و خلاق، هربرت بایر، رفیق آنادول، طراحی داده‌محور، پارادایم طراحی، زیبایی‌شناسی دیجیتال

کلمات کلیدی : واژگان کلیدی طراحی گرافیک هوش مصنوعی مولد خلاقیت محاسباتی همکاری انسان ماشین صنایع نرم و خلاق هربرت بایر رفیق آنادول طراحی داده‌محور پارادایم طراحی زیبایی‌شناسی دیجیتال