بررسی نقش معماری بیوفیلیک درارتقای کیفیت رابطه انسان و محیط با تاکید بر سلامت روان و کیفیت تجربه فضایی

بررسی نقش معماری بیوفیلیک درارتقای کیفیت رابطه انسان و محیط با تاکید بر سلامت روان و کیفیت تجربه فضایی

فاطمه مهرآور1 سجاد اکبری بالدرلو2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری،دانشکده معماری شهرسازی و هنر، دانشگاه ارومیه
2) استادیار دانشکده معماری ،دانشکده معماری شهرسازی و هنر، دانشگاه ارومیه

کد IOI مقاله : AAHF-ABHKFE
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    با گسترش شهرنشینی، افزایش تراکم ساختمانی و فاصله گرفتن انسان از طبیعت، کیفیت تعامل انسان با محیط ساخته‌شده با چالش‌های متعددی مواجه شده است. معماری بیوفیلیک به‌عنوان رویکردی مبتنی بر پیوند ذاتی انسان با طبیعت، تلاش می‌کند از طریق ادغام عناصر طبیعی در طراحی معماری، کیفیت زندگی، سلامت روان و تجربه فضایی کاربران را ارتقا دهد. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر معماری بیوفیلیک بر بهبود رابطه انسان و محیط با تمرکز بر سلامت روان و کیفیت تجربه فضایی است. روش پژوهش حاضر توصیفی–تحلیلی بوده و با استفاده از مطالعات کتابخانه‌ای و بررسی پژوهش‌های معتبر داخلی و خارجی انجام شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد حضور نور طبیعی، گیاهان، آب، تهویه طبیعی، چشم‌اندازهای سبز و استفاده از مصالح طبیعی موجب کاهش استرس، افزایش آرامش روانی، بهبود عملکرد شناختی، افزایش رضایت کاربران و ارتقای حس تعلق به مکان می‌شود. در نهایت، پژوهش نتیجه می‌گیرد که بهره‌گیری از اصول معماری بیوفیلیک می‌تواند به خلق فضاهایی سالم‌تر، پایدارتر و انسان‌محور منجر شود.

کلمات کلیدی : معماری بیوفیلیک سلامت روان تجربه فضایی محیط ساخته‌شده طراحی پایدار طبیعت