اصول و الزامات تبیین شهر دوستدار کودک

اصول و الزامات تبیین شهر دوستدار کودک

کامران جعفری ارگنه1 الهام ناصری طاقوسانی2 بهزاد کومه3

1) کارشناس محیط زیست، بهداشت محیط
2) کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری
3) کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری

کد IOI مقاله : AAHF-ABHKZC
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    به گزارش یونیسف؛ امروزه میلیون‌ها نفر از کودکان شهری در فقر شدید و محیط‌های پرخطر برای زندگی به سر می برند. در این راستا برنامه‌ریزان شهری و اجتماعی و نهادهای مسئول باید در رأس تصمیم‌گیری‌های خود به کودکان توجه کنند. میلیون‏ها کودک در شهرها از خدمات اجتماعیِ اساسی نظیر؛ آموزش و بهداشت محروم‌اند. این کودکان مستحق زندگی در محیط ایمن هستند و به کسانی احتیاج دارند تا آنها را از استثمار و سوء استفاده‏ها محافظت کند. مفهوم «شهر دوستدار کودک» به طور کل به این معنی است که دولت‌مردان چگونه این شهرها را بر اساس علایق بچه‌ها اداره می‌کنند و نیز به شهرهایی گفته می شود که در آن، حقوق اساسی کودکان مثل سلامت، حمل و نقل، آموزش و فرهنگ رعایت می شود. بر این اساس، کودکان به عنوان شهروندانی تعریف شده‌اند که حقوقی دارند و حق دارند نظراتشان را ابراز کنند. شهر دوستدار کودک تنها یک شهر خوب برای کودک نیست؛ بلکه شهری است که به وسیله کودکان ساخته می‌شود. در دهه‌های اخیر، رشد سریع شهرنشینی موجب کاهش دسترسی کودکان به فضاهای باز، ناایمنی در مسیرهای عبور و ضعف مشارکت اجتماعی آنان شده است. در پاسخ به این چالش‌ها، مفهوم «شهر دوستدار کودک» به عنوان راهی برای بازگرداندن انسانیت و عدالت نسلی به سیاست‌های شهری مطرح شده است. این دیدگاه علاوه بر توسعه‌ی فیزیکی، بر جنبه‌های فرهنگی، روانی و آموزشی زندگی کودکان در شهر تأکید می‌کند. از جمله راهکارهای پیشنهادی که در صورت اتخاذ می‏توانستند در فراهم کردن محیط های مناسب تر برای کودکان مؤثر واقع شوند و مشکلات پروژه را برطرف سازند عبارتند از: تفکیک سرویس‏های بهداشتی و توجه به بهداشت آنها، ساخت سرویس‏های بهداشتی به تعداد کافی، ارائه ابزار و تجهیزات آموزشی متناسب با رده سنی کودکان و به تعداد مناسب، ارائه تجهیزات آموزشی مناسب برای کودکان معلول، تفکیک جنسی و سنی کلاس های آموزشی کودکان، در نظرگیری اقلیم در طراحی فضاها و استفاده از دانش معماری بومی در این راستا، استفاده از چادرهای ضد آب و مقاوم و بزرگ و همچنین طراحی چادرهای رنگی مزین به طرح های شاد و کودکانه، بازسازی و ایمن‏سازی سریع مسیر رفت وآمد کودکان، ساخت کانکس‏های نگهبانی در قسمت‏های مختلف مسیرهای عبوری کودکان و فضاهای اختصاص یافته به کودکان، افزایش فضای سبز در کنار فضاهای بسته.

کلمات کلیدی : اصول و الزامات شهر دوستدار کودک