بازخوانی مفاهیم بومی در نظریه معماری معاصر؛ رویکردی بر بازتعریف هویت در معماری ایران
بازخوانی مفاهیم بومی در نظریه معماری معاصر؛ رویکردی بر بازتعریف هویت در معماری ایران
مهپاره هاشمی اسمعلی کندی1 هلنا دادگر عربلو2
1) دانشجوی دکترا معماری
2) دانشجوی دوره کارشناسی معماری . دانشگاه محقق اردبیلی
کد IOI مقاله
:
AAHF-ABKABZ
محل انتشار :
کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
در دهههای اخیر، گسترش روند جهانیشدن و نفوذ الگوهای بینالمللی در معماری، موجب کمرنگ شدن بسیاری از ارزشهای بومی و هویتمحور در طراحی محیط ساختهشده شده است. در چنین شرایطی، بازخوانی مفاهیم بومی در چارچوب نظریههای معماری معاصر، بهعنوان یکی از مهمترین رویکردهای دستیابی به معماری هویتمند و پایدار مطرح شده است. پژوهش حاضر با هدف تبیین جایگاه مفاهیم بومی در اندیشه نظریهپردازان معاصر و بررسی قابلیت انطباق این مفاهیم با معماری امروز ایران انجام شده است. روش تحقیق، توصیفی–تحلیلی بوده و اطلاعات از طریق مطالعات کتابخانهای، مقالات علمی و اسناد معتبر گردآوری شده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که بسیاری از نظریهپردازان برجسته معماری معاصر، از جمله کریستوفر الکساندر، کنث فرامپتون، آموس راپاپورت، یوهانی پالاسما و حسن فتحی، اگرچه با رویکردهای متفاوت، بر اهمیت فرهنگ، اقلیم، زمینه، تجربه زیسته انسان و هویت محلی تأکید کردهاند. همچنین نتایج بیانگر آن است که بهرهگیری هوشمندانه از مفاهیم بومی نه به معنای تقلید از معماری گذشته، بلکه به مفهوم بازآفرینی اصول بنیادین آن در پاسخ به نیازهای امروز است. این رویکرد میتواند ضمن تقویت هویت معماری معاصر ایران، زمینه تحقق توسعه پایدار فرهنگی و ارتقای کیفیت محیطهای انسانی را فراهم آورد.
کلمات کلیدی : معماری بومی نظریه معماری معاصر هویت منطقهگرایی انتقادی معماری ایران کریستوفر الکساندر