خوانش زیباییشناختی نگارههای مقامات حریری بر پایه تقابل آپولونی و دیونوسوسی در اندیشه فریدریش نیچه
خوانش زیباییشناختی نگارههای مقامات حریری بر پایه تقابل آپولونی و دیونوسوسی در اندیشه فریدریش نیچه
امیر فیاض1 فروغ شریعتی مهر2
1) مدرس دانشگاه، دبیر آموزش و پرورش
2) دانشجو کارشناسی گرافیک،آموزشکده دختران انقلاب اسلامی بجنورد.
کد IOI مقاله
:
AAHF-ABKAEF
محل انتشار :
کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
نگارههای نسخه مصور مقامات حریری که توسط یحیی بن محمود واسطی در سده هفتم هجری تصویرگری شدهاند، از مهمترین نمونههای نگارگری مکتب بغداد به شمار میروند. این نگارهها با برخورداری از ترکیببندی منسجم، روایتپردازی پویا، نمایش روابط انسانی و بازتاب زندگی اجتماعی عصر عباسی، ظرفیت مناسبی برای تحلیل از منظر زیباییشناسی دارند. پژوهش حاضر با تکیه بر نظریه آپولونی شامل نظم، تعادل، تناسب، وضوح و انسجام ساختاری و دیونوسوسی شامل حرکت، هیجان، پویایی، تعاملات انسانی و جریان روایی در نگارهها بررسی شدهاند. روش پژوهش توصیفی ـ تحلیلی است و دادهها از طریق مطالعات کتابخانهای و تحلیل کیفی آثار گردآوری شدهاند. یافتههای پژوهش نشان میدهد ارزش زیباییشناختی نگارههای مقامات حریری نتیجه تعامل و همزیستی دو نیروی آپولونی و دیونوسوسی است. واسطی با ایجاد تعادل میان نظم ساختاری و پویایی روایت، تجربهای زنده و منسجم از واقعیت اجتماعی عصر خود ارائه داده است.
کلمات کلیدی : زیبایی شناسی مقامات حریری یحیی بن محمود واسطی فریدریش نیچه آپولونی دیونوسوسی