جایگاه طراحی کالبدی در بهینه‌سازی سامانه پسماند شهر هوشمند

جایگاه طراحی کالبدی در بهینه‌سازی سامانه پسماند شهر هوشمند

نگار شهیددخت1

1) دکترای هوش مصنوعی دانشگاه امیرکبیر

کد IOI مقاله : AAHF-ABKBAZ
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    مدیریت پسماند شهری در ادبیات پژوهشی عمدتاً در سه جریان موازی و کم‌ارتباط دنبال شده است: جریان فناورانه که بر حس‌گری و اینترنت اشیا تمرکز دارد، جریان عملیاتی که مسیریابی و مکان‌یابی را با ابزار تحقیق در عملیات بهینه می‌کند، و جریان طراحی که به کیفیت فضایی و کالبدی زیرساخت پسماند می‌پردازد. مقاله حاضر با روش مرور انتقادی و تحلیل مفهومی نشان می‌دهد که دو جریان نخست، پیکربندی کالبدی شهر را داده‌ای ثابت و بیرونی فرض می‌کنند و جریان سوم نیز تصمیم‌های طراحی را به مدل‌های عملیاتی متصل نمی‌سازد؛ نتیجه آنکه بخشی از فضای راه‌حل مسئله، به‌طور نظام‌مند خارج از دید باقی می‌ماند. بر پایه این تشخیص، چارچوبی مفهومی در چهار لایه پیشنهاد می‌شود: لایه کالبد، لایه حس‌گری، لایه تحلیل و تصمیم، و لایه حکمروایی و رفتار. مشخصه متمایزکننده این چارچوب آن است که لایه کالبد را نه بستر منفعل، بلکه دربردارنده متغیرهای تصمیم با افق میان‌مدت در نظر می‌گیرد و دو حلقه بازخورد با سرعت‌های متفاوت را از یکدیگر تفکیک می‌کند: حلقه سریع که داده حس‌گری را به عملیات روزانه بازمی‌گرداند و حلقه کند که داده انباشته را به بازپیکربندی فیزیکی زیرساخت می‌رساند. سپس دلالت‌های چارچوب در سه مقیاس ساختمان، محله و شهر تشریح و مجموعه‌ای از گزاره‌های پژوهشی قابل آزمون همراه با روش‌های سنجش پیشنهادی صورت‌بندی می‌گردد. استدلال محوری مقاله این است که فناوری حس‌گری کارایی بهره‌برداری از یک پیکربندی کالبدی معین را بهبود می‌دهد، اما سقف عملکرد آن پیکربندی را جابه‌جا نمی‌کند؛ سقف را طراحی تعیین می‌کند. بر این اساس، محیط مصنوع هوشمند را نمی‌توان به محیط مجهز به حسگر فروکاست.

کلمات کلیدی : پسماند شهری محیط مصنوع هوشمند چارچوب مفهومی اقتصاد چرخشی طراحی شهری داده‌محور شهر هوشمند