بررسی رابطه معماری ساختمان با سلامت معنوی اسلامی
بررسی رابطه معماری ساختمان با سلامت معنوی اسلامی
طاهره مازوچی1 محمدرضا عطایی همدانی2 محمود ریحانی آرانی3 زهرا طاهری نساج4
1) استاد تمام دانشگاه علوم پزشکی کاشان و عضو گروه سلامت معنوی فرهنگستان علوم پزشکی جمهوری اسلامی ایران
2) استادیار گروه معماری واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان، ایران
3) عضو هیات علمی گروه معماری واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان، ایران
4) دانشجوی کارشناسی معماری گروه معماری واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان،
کد IOI مقاله
:
AAHF-ABKCHD
محل انتشار :
کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
امروزه سلامت انسان تنها به سلامت جسمی محدود نمیشود، بلکه ابعاد روانی، اجتماعی و معنوی نیز به عنوان ارکان اصلی کیفیت زندگی شناخته میشوند. در این میان، معماری و طراحی ساختمان به عنوان یکی از مهمترین عوامل محیطی، نقش قابل توجهی در ایجاد آرامش، احساس امنیت و ارتقای سلامت معنوی انسان دارد. سبک ساختمان با بهرهگیری از عناصر مختلفی همچون نور طبیعی، تهویه مناسب، رنگ، مصالح، تناسبات فضایی، ارتباط با طبیعت و توجه به ارزشهای فرهنگی و دینی میتواند زمینهساز افزایش آرامش درونی، امید، احساس معنا و ارتباط انسان با خداوند و محیط پیرامون باشد. هدف این مقاله بررسی ارتباط میان سبک ساختمان و سلامت معنوی و تحلیل نقش معماری در ایجاد فضاهای معنویتگرا است. روش پژوهش حاضر توصیفی ـ تحلیلی بوده و اطلاعات آن از طریق بررسی کتابها، مقالات علمی و منابع معتبر گردآوری شده است. نتایج نشان میدهد که ساختمانهایی با طراحی انسانمحور، بهرهگیری از نور طبیعی، فضای سبز، سکوت، نظم و هویت فرهنگی، تأثیر مثبتی بر سلامت معنوی افراد دارند و میتوانند کیفیت زندگی را بهبود بخشند.
کلمات کلیدی : سلامت معنوی اسلامی سبک ساختمان معماری اسلامی طراحی محیط کیفیت زندگی