طراحی مرکز نوآوری و گردشگری خلاق با رویکرد معماری هوشمند؛ الگوی بهینه‌سازی فضاهای کار اشتراکی در بسترهای تاریخی-گردشگری (مطالعه موردی: شهر شهمیرزاد)

طراحی مرکز نوآوری و گردشگری خلاق با رویکرد معماری هوشمند؛ الگوی بهینه‌سازی فضاهای کار اشتراکی در بسترهای تاریخی-گردشگری (مطالعه موردی: شهر شهمیرزاد)

فاطمه بزان1 علی بزان2

1) دانشجوی کارشناسی مهندسی معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد سمنان
2) کارشناسی ارشد دانشگاه سمنان

کد IOI مقاله : AAHF-ABKCHF
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    چكيده در عصر حاضر، تحولات ناشی از فناوری‌های نوین و ظهور صنایع نرم و خلاق، الگوهای سنتی کار و سکونت را دگرگون کرده است. از سوی دیگر، شهرهای تاریخی و گردشگری مانند شهمیرزاد با وجود پتانسیل‌های غنی طبیعی و فرهنگی، نیازمند بازآفرینی فضایی در راستای پایداری اقتصادی و اجتماعی هستند. این پژوهش با هدف «طراحی مرکز نوآوری و گردشگری خلاق با رویکرد معماری هوشمند» به دنبال ارائه الگویی بومی برای بهینه‌سازی فضاهای کار اشتراکی در بسترهای تاریخی-گردشگری است. روش تحقیق در این پژوهش توصیفی-تحلیلی بوده و با رویکردی تلفیقی، ضمن بررسی مؤلفه‌های کالبدی و اقلیمی شهر شهمیرزاد، راهکارهای ادغام تکنولوژی‌های هوشمند ساختمانی (BMS) و فضاهای انعطاف‌پذیرِ حامی صنایع خلاق بررسی شده است. نتایج نشان می‌دهد که طراحی چنین مراکزی با حفظ هویت کالبدی بافت‌های گردشگری و تجهیز به فناوری‌های نوین، می‌تواند ضمن ارتقای تعاملات اجتماعی، به محرکی جهت توسعه پایدار و کارآفرینی نوین در این منطقه تبدیل شود.

کلمات کلیدی : واژه‌هاي كليدي معماری هوشمند فضای کار اشتراکی صنایع خلاق گردشگری شهر شهمیرزاد