تحلیل شخصیت‌ها در نمایشنامه «صلح بزرگ» اثر ادوارد باند بر اساس مؤلفه‌های روان‌شناسی فردی آلفرد آدلر

تحلیل شخصیت‌ها در نمایشنامه «صلح بزرگ» اثر ادوارد باند بر اساس مؤلفه‌های روان‌شناسی فردی آلفرد آدلر

معین رواقی1 جواد امین خندقی2

1) کارشناسی ارشد پژوهش هنر، دانشکده هنر، موسسه آموزش عالی فردوس، مشهد، ایران،
2) استادیار گروه پژوهش هنر، دانشکده هنر، دانشگاه شاهد، تهران، ایران،

کد IOI مقاله : AAHF-ABKFDA
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    جنگ از ویران‌گرترین تجربه‌های تاریخ بشر است که ساختار روانی انسان و کیفیت روابط انسانی را به‌شدت متأثر می‌سازد. ادبیات نمایشی، به سبب توانایی در بازنمایی هم‌زمان کنش بیرونی و بحران درونی شخصیت‌ها، بستری مناسب برای مطالعه پیامدهای روانی جنگ فراهم می‌آورد. نمایشنامه صلح بزرگ اثر ادوارد باند، با ترسیم جهانی آکنده از خشونت، فقدان و فروپاشی اخلاقی، امکان تحلیل روان‌شناختی شخصیت‌ها را در بستر جنگ مهیا می‌کند. مسئله اصلی این پژوهش، تحلیل شخصیت‌های این نمایشنامه بر اساس مؤلفه‌های روان‌شناسی فردی آدلر است و هدف آن، تبیین چگونگی بازنمایی پیامدهای روانی جنگ با تکیه بر مفاهیمی چون احساس حقارت، تلاش برای برتری، جبران، علاقه اجتماعی، شیوه زندگی و من خلاقه است. این پژوهش از حیث هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی ـ تحلیلی است و داده‌های آن به شیوه کتابخانه‌ای گردآوری و با روش کیفی و خوانش تفسیری تحلیل شده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد که در صلح بزرگ، جنگ به بحرانی درونی و فراگیر بدل می‌شود که روان، وجدان، زبان، خانواده و امکان معنا را از هم می‌گسلد. شخصیت‌ها در برابر این بحران واکنش‌هایی متفاوت نشان می‌دهند؛ از اطاعت کورکورانه، خشونت و انکار واقعیت تا حفظ حداقلی از وجدان و پیوند انسانی. خوانش آدلری نمایشنامه آشکار می‌سازد که واکنش شخصیت‌ها به جنگ، افزون بر شرایط بیرونی، از شیوه زندگی، اهداف درونی و میزان علاقه اجتماعی آنان نیز تأثیر می‌پذیرد. از این منظر، صلح بزرگ تأملی درباره فروپاشی و امکان بازسازی روان انسان در جهانی خشونت‌زده است.

کلمات کلیدی : صلح بزرگ ادوارد باند روان‌شناسی فردی آلفرد آدلر تحلیل شخصیت