واکاوی رابطه مفهوم زیبایی شناسی تکاملی با مقوله زیست محیطی پایداری در طراحی

واکاوی رابطه مفهوم زیبایی شناسی تکاملی با مقوله زیست محیطی پایداری در طراحی

سید علی فارغ1 فاطمه بهلی بهل2

1) عضو هیأت علمی دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه صنعتی جندی شاپور، دزفول، ایران.
2) دانشجوی دوره دکترای تخصصی رشته طراحی صنعتی دانشکده طراحی دانشگاه هنر اسلامی تبریز. تبریز، ایران.

کد IOI مقاله : AAHF-ABKFEG
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    طراحی پایدار، به‌عنوان یکی از شاخه‌های کلیدی توسعه پایدار، با هدف کاهش تأثیرات زیست‌محیطی فعالیت‌های انسانی و ایجاد تعادل میان انسان، طبیعت و طراحی، به موضوعی پراهمیت در دهه‌های اخیر تبدیل شده است. در این راستا، زیبایی‌شناسی به‌عنوان یکی از عناصر بنیادین طراحی و طراحی منظر، نقش پررنگی ایفا می‌کند. نظریه زیبایی‌شناسی تکاملی، با تمرکز بر تأثیر محیط‌های طبیعی و مصنوع بر احساسات و تجربیات انسانی، به‌عنوان رویکردی نوین در شکل‌دهی فضاهای پایدار مطرح شده است. این پژوهش با هدف بررسی نقش نظریه زیبایی‌شناسی تکاملی در ارتقای پایداری طراحی، تلاش دارد تا کاربردهای این نظریه را در طراحی محیط‌های پایدار تبیین کند. روش تحقیق در این مطالعه، توصیفی-تحلیلی است و داده‌ها از طریق بررسی منابع کتابخانه‌ای و تحلیل مبانی نظری گردآوری شده‌اند. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که به‌کارگیری اصول نظریه زیبایی‌شناسی تکاملی در طراحی، علاوه بر ایجاد جذابیت بصری، می‌تواند تجربه زیباشناختی کاربران را ارتقا داده، حس تعلق به مکان را تقویت کند و کیفیت زندگی را بهبود بخشد. این رویکرد، با تأکید بر تعامل مثبت میان انسان و طبیعت، نقش بسزایی در دستیابی به اهداف پایداری زیست‌محیطی و اجتماعی ایفا می‌کند. نتایج این مطالعه حاکی از آن است که نظریه زیبایی‌شناسی تکاملی می‌تواند به‌عنوان ابزاری مؤثر در بهبود عملکرد طراحی پایدار عمل کند و به‌عنوان یک رویکرد نوآورانه، در طراحی محیط‌های معاصر مورد بهره‌برداری قرار گیرد.

کلمات کلیدی : طراحی پایدار زیبایی شناسی تکاملی محیط زیست