تحلیل رابطه میان کیفیت فضایی و سرزندگی در فضاهای سبز محله‌ای؛ مطالعه موردی پارک باغشهر تبریز

تحلیل رابطه میان کیفیت فضایی و سرزندگی در فضاهای سبز محله‌ای؛ مطالعه موردی پارک باغشهر تبریز

مریم ترکی1 اصغر مولایی2

1) کارشناسی ارشد
2) استاد

کد IOI مقاله : AAHF-ABKFEK
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    کیفیت فضایی و سرزندگی دو مفهوم کلیدی در ارزیابی فضاهای عمومی شهری هستند که رابطه تنگاتنگی با یکدیگر دارند. این پژوهش با هدف واکاوی رابطه کیفیت فضایی و سرزندگی در پارک‌های محله‌ای و شناسایی مؤلفه‌ها و شاخص‌های مؤثر، با تمرکز بر پارک باغشهر تبریز انجام شده است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات اسنادی، مشاهده میدانی و تحلیل شاخص‌های کیفی است. یافته‌ها نشان می‌دهد که مؤلفه‌هایی مانند خوانایی، دسترسی، امنیت، آسایش، زیبایی و تنوع فعالیت‌ها، تأثیر مستقیمی بر ارتقای سرزندگی پارک دارند. پارک باغشهر با وجود مساحت محدود و الگوی باغ ایرانی، در بسیاری از شاخص‌های کیفیت فضایی عملکرد نسبتاً مطلوبی داشته و سطح قابل قبولی از سرزندگی را ایجاد کرده است. نتایج این مطالعه می‌تواند مبنایی برای ارتقای کیفیت و سرزندگی پارک‌های محله‌ای در شهرهای مشابه باشد.

کلمات کلیدی : کیفیت فضایی سرزندگی پارک محله‌ای مؤلفه‌های کیفی شاخص‌های ارزیابی پارک باغشهر تبریز