ارزیابی شاخص های موثر بر بازآفرینی مسکن در بافت فرسوده (مطالعه موردی: شهر سنندج)

ارزیابی شاخص های موثر بر بازآفرینی مسکن در بافت فرسوده (مطالعه موردی: شهر سنندج)

آیدا زندیه1 فرخ عبودی2

1) 1. دانشجوی کارشناسی، گروه معماری، واحد بیجار، دانشگاه آزاد اسلامی، بیجار، ایران
2) دستیار آموزشی، گروه معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، بیجار، ایران

کد IOI مقاله : AAHF-ABKHBE
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    معماری مسکن علاوه بر سر پناه یکی از نیازهای مهم و اساسی برای انسان می باشد. یکی از مهم ترین نکات این است که مسکن بایستی محل و فضای فراهم آوردنده آرامش و آسایش سکینه باشد. محله هایی که در گذشته اغلب در هسته مرکزی شهرها جای داشتند و زمانی از غنای فرهنگی-اجتماعی مناسب برخوردار بودند، اکنون با معضلی به نام بافت فرسوده و ناکارآمد روبه رو هستند. نگرش کلی این پژوهش، بازآفرینی هسته تاریخی مسکن شهر سنندج است. هدف اصلی این پژوهش بهبود کیفیت زندگی در 6 محله قدیمی (قطار چیان، میان قلعه، سرتپوله، چهار باغ، آغا زمان و ژاندارمری)، شهر سنندج و شناسایی شاخص های موثر در این بافت ها است. ابتدا شاخص‌ها در سه بعد اجتماعی - فرهنگی، اقتصادی و محیطی - اکولوژیکی از منابع مختلف استخراج گردید، سپس از میان کل بافت شهر سنندج، 6 محله که دارای بافت فرسوده می‌باشد به طور نمونه انتخاب گردیده و با روش توصیفی- تحلیلی انجام شده و از ابزارهای انجام تحقیق (پرسشنامه، مطالعات میدانی، تحلیل بصری و نرم افزارهای آماری) استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که مسکن در استان کردستان از نظر كالبدي كه بيشترين تغييرات محسوب مي شود، در طی زیاد شدن جمعیت و گسترش افقی شهر، تغييرات زيادي مشاهده مي شود، بدین سان این محلات به مكان های مسئله دار تبديل شده اند و باید نسبت به موقعیت آن توجه شود.

کلمات کلیدی : معماری مسکن بافت فرسوده بازآفرینی شهری سنندج