تبیین اصول طراحی معماری همساز با اقلیم در شهر میمه جهت بهره گیری بهینه از تابش آفتاب و کاهش مصرف انرژی ساختمان

تبیین اصول طراحی معماری همساز با اقلیم در شهر میمه جهت بهره گیری بهینه از تابش آفتاب و کاهش مصرف انرژی ساختمان

ساینا طاهری اردستانی1 ریحانه سادات طباطبایی یگانه2

1) دانشجو دانشجوی کارشناسی ارشد معماری پایدار ، دانشگاه علم و صنعت ایران ، تهران ،
2) استادیار گروه معماری ، دانشگاه علم و صنعت ایران ، تهران ، (مولف رابط)

کد IOI مقاله : AAHF-ABKKEB
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    با توجه به تشدید چالش‌های زیست‌محیطی، محدودیت منابع سوخت‌های فسیلی و افزایش مصرف انرژی در بخش ساختمان، بهره‌گیری از رویکردهای معماری پایدار و همساز با اقلیم به ‌عنوان یکی از راهکارهای مؤثر در کاهش مصرف انرژی و ارتقای کیفیت محیط ساخته‌شده، اهمیت روزافزونی یافته است. پژوهش حاضر با بررسی دقیق اقلیم های بخش مرکزی ایران مشخص گردیده و به طور خاص اقلیم BSk و شهرستان میمه استان اصفهان را مورد بررسی قرار داده است و در صدد ارائه اصولی برای طراحی معماری اقلیمی و پایدار برای این مناطق و اقلیم گرم و خشک است تا بتوان به بخشی از دغدغه‌های کاهش مصرف انرژی در حوزه معماری پاسخ دهیم . روش پژوهش حاضر کمی است و به صورت داده ‌محور و با رویکرد توصیفی–تحلیلی و کاربردی می باشد. داده‌های اقلیمی مورد نیاز از اطلاعات سازمان هواشناسی کشور استخراج و با استفاده از میانگین داده‌های اقلیمی ۱۰ ساله، جدول مختلط اقلیمی، نمودارهای اُلگی و گیونی و سایر ابزارهای تحلیل اقلیمی مورد بررسی قرار گرفت. پس از انجام مراحل ذکر شده نتایج پژوهش نشان داد که طراحی بنا با تأکید بر جهت‌گیری مناسب، بهره‌گیری از تهویه تبخیری، استفاده از مصالح با جرم حرارتی بالا، می‌تواند نقش مؤثری در کاهش مصرف انرژی و افزایش آسایش حرارتی در اقلیم BSk شهر میمه داشته باشد. بر این اساس، مجموعه‌ای از اصول طراحی معماری همساز با اقلیم برای این منطقه ارائه شده است که می‌تواند به‌عنوان راهنمایی برای طراحی ساختمان‌های جدید و بهینه‌سازی بناهای موجود مورد استفاده قرار گیرد.

کلمات کلیدی : واژه‌هاي كليدي معماری پایدار معماری همساز با اقلیم اقلیم bsk میمه حفظ انرژی