طراحی الگوریتمیک چیدمان مدولار پارکینگ‌های مسکونی با رویکرد تخصیص گسسته فضاهای انباری

طراحی الگوریتمیک چیدمان مدولار پارکینگ‌های مسکونی با رویکرد تخصیص گسسته فضاهای انباری

مصطفی رادمان1 حسن نظیف2 مجتبی مغربی3

1) دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری دانشگاه گلستان
2) استادیار مهندسی معماری دانشگاه گلستان
3) دانشیار مهندسی عمران دانشگاه فردوسی مشهد

کد IOI مقاله : AAHF-ABKZEA
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    طراحی بهینه پارکینگ در مجتمع‌های مسکونی همواره یکی از چالش‌های پیچیده در فرآیند طراحی معماری است که به دلیل تداخل فضاهای حرکتی، سازه‌ای و فضاهای جانبی مانند انباری‌ها، پتانسیل بالایی در اتلاف فضا دارد. پژوهش حاضر با هدف بهینه‌سازی فضایی و ساده‌سازی فرآیند طراحی، به ارائه یک مدل هندسی مدولار برای چیدمان پارکینگ با تمرکز بر سیستم تخصیص گسسته (کوانتومی) فضاهای انباری می‌پردازد. روش تحقیق در این مقاله، توسعه یک سیستم قاعده‌مند بر پایه یک شبکه شطرنجی منظم است. در این مدل، ابعاد استاندارد هر دهانه پارکینگ به عنوان مدول پایه 2.55 متر تعریف شده و مسیر دسترسی طبقات شامل پله، آسانسور و فیلتر ورودی آنها در قالب یک فضای 55 متر یکپارچه‌سازی می‌شود. نوآوری اصلی این پژوهش در تعریف سیستم تخصیص انباری‌ها با ابعاد ۱.۶۱.۳۳ متر به صورت سلول‌های گسسته ساختاریافته است؛ به طوری که به ازای هر ۱ تا ۴ واحد انباری با در نظر گرفتن فضای باز شدن درب، یک سلول استاندارد پارکینگ(2.55 متر) و برای ۵ تا ۸ واحد، دو سلول و به همین صورت فضاها تخصیص می‌یابد. یافته‌های این فاز از پژوهش نشان می‌دهد که این رویکرد مدولار نه تنها سرعت فرآیند طراحی پلان را افزایش می‌دهد، بلکه با ایجاد قابلیت جایگزینی فضای پارکینگ و انباری، انعطاف‌پذیری بالایی در مواجهه با ابعاد مختلف زمین ارائه کرده و بستر لازم را برای خودکارسازی کامل طراحی پارکینگ در گام‌های بعدی را فراهم می‌سازد.

کلمات کلیدی : طراحی مدولار پلان پارکینگ طراحی معماری معماری کوانتومی طراحی الگوریتمیک