حکمرانی کیفیت داده در شهرداری‌های هوشمند با تأکید بر قابلیت ردیابی، مدیریت داده‌های مفقود و اعتمادپذیری تصمیم‌های مدیریتی

حکمرانی کیفیت داده در شهرداری‌های هوشمند با تأکید بر قابلیت ردیابی، مدیریت داده‌های مفقود و اعتمادپذیری تصمیم‌های مدیریتی

میثم شهروزی1

1) کارشناسی ارشد مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی امیرکبیر؛ کارشناس آمار و فناوری اطلاعات، اداره آمار و فناوری اطلاعات، معاونت برنامه‌ریزی و توسعه سرمایه انسانی، شهرداری کرج، کرج، ایران.

کد IOI مقاله : AAHF-ACAAEF
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    توسعه شهر هوشمند، حجم و تنوع داده‌های عملیاتی شهرداری را افزایش داده است، اما تکثیر سامانه‌ها لزوماً به تصمیم‌های معتبر منجر نمی‌شود. اختلاف تعاریف داده، فقدان سوابق، ناهماهنگی مکانی و زمانی و ابهام در مسئولیت واحدهای تولیدکننده می‌تواند خطاهای ثبتی را به گزارش‌ها و اولویت‌های مدیریتی منتقل کند. هدف پژوهش حاضر، تحلیل انتقادی رابطه حکمرانی کیفیت داده با قابلیت ردیابی، مدیریت داده‌های مفقود و اعتمادپذیری تصمیم‌های شهرداری است. روش مطالعه، مرور انتقادی ساختاریافته و سنتز مفهومی منابع شناخته‌شده کیفیت داده، حکمرانی، آمار داده‌های ناقص و اطلاعات مکانی است؛ راهبرد تکمیلی جست‌وجو و غربالگری نیز به‌صورت پروتکل قابل بازتولید تشریح می‌شود. سنتز ادبیات نشان می‌دهد کیفیت داده باید متناسب با کاربرد سنجیده شود؛ ثبت منشأ و تاریخچه پردازش، شرط قابلیت ممیزی است نه تضمین صحت؛ و برآورد مقادیر مفقود بدون توجه به سازوکار فقدان می‌تواند به سوگیری مکانی و تصمیم نامناسب بینجامد. بر این مبنا چارچوبی شش‌مرحله‌ای شامل شناسنامه داده و مسئولیت، قواعد کیفیت، تحلیل فقدان، ثبت تبار، ارزیابی ریسک تصمیم و پایش پیامدها پیشنهاد می‌شود. چارچوب، پذیرش، پذیرش مشروط یا رد استفاده از داده را بر اساس حساسیت تصمیم تعریف می‌کند. نتیجه اصلی آن است که هوشمندی مدیریتی نیازمند پیوند کنترل‌های فنی داده با مسئولیت سازمانی، گزارش عدم‌قطعیت و قابلیت بازسازی منطق تصمیم است. مدل ارائه‌شده مفهومی است و برای ادعای اثربخشی نیاز به اعتبارسنجی در سامانه‌های واقعی شهرداری دارد.

کلمات کلیدی : حکمرانی داده کیفیت داده شهرداری هوشمند قابلیت ردیابی داده‌های مفقود اعتمادپذیری تصمیم