تعامل معماری و محیط زیست در تحقق توسعه پایدار: بررسی اصول و راهبردهای طراحی معماری پایدار

عباسعلی غفاری اردکانی¹

1) کارشناسی ارشد معماری

کد IOI مقاله : AAHF-ACAAKF
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    چكيده معماری پایدار به عنوان رویکردی جامع در طراحی و ساخت، تلاش می‌کند علاوه بر کاهش پیامدهای منفی ساختمان‌ها بر محیط زیست، کیفیت زندگی کاربران را ارتقا دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش معماری پایدار در حفاظت از محیط زیست و تحقق توسعه پایدار انجام شده است. این تحقیقِ توصیفی-تحلیلی، با بررسی ۱۷ منبع علمی و کنفرانسی، به واکاوی اصول، راهبردها و فناوری‌های معماری پایدار می‌پردازد. یافته‌ها نشان می‌دهد که بهره‌وری انرژی، مدیریت منابع، استفاده از مصالح تجدیدپذیر، به‌کارگیری فناوری‌های نوین (مانند نمای سبز و معماری بیونیک) و تلفیق تجارب بومی با روش‌های مدرن، نقش مؤثری در کاهش بار زیست‌محیطی ساختمان‌ها دارند. افزون بر جنبه‌های فنی، توسعه آموزش، فرهنگ‌سازی و توجه به روان‌شناسی محیط، اثربخشی اقدامات پایدار را دوچندان می‌کند. نتایج این پژوهش می‌تواند به عنوان راهنمایی کاربردی در اختیار معماران، برنامه‌ریزان شهری و تصمیم‌گیرندگان قرار گیرد و مسیر حرکت به سوی توسعه شهری سبز را تسهیل کند.

کلمات کلیدی : واژه‌هاي كليدي معماری پایدار محیط زیست توسعه پایدار فناوری‌های نوین معماری بومی