بازطراحی فضاهای رهاشده شهری با رویکرد ارتقا فضاهای گذران اوقات فراغت ( نمونه موردی: بزرگراه استاد شهریار حدفاصل بلوار آزادی تا گلکار)

بازطراحی فضاهای رهاشده شهری با رویکرد ارتقا فضاهای گذران اوقات فراغت ( نمونه موردی: بزرگراه استاد شهریار حدفاصل بلوار آزادی تا گلکار)

امیرحسین قنادیان1 معصومه آیشم2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، ایران
2) استادیار دانشگاه هنر اسلامی تبریز، ایران

کد IOI مقاله : AAHF-ACZACA
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    فضاهای رهاشده شهری، در صورت تداوم وضعیت موجود، می‌توانند موجب کاهش کیفیت محیطی، گسست فضایی و تضعیف حضورپذیری شوند؛ در حالی‌که با بازطراحی هدفمند، ظرفیت تبدیل‌شدن به فضاهای عمومی و فراغتی را دارند. پژوهش حاضر با هدف ارائه راهبردهای بازطراحی فضاهای رهاشده شهری با رویکرد ارتقای فضاهای گذران اوقات فراغت در بزرگراه استاد شهریار، حدفاصل بلوار آزادی تا گلکار در شهر تبریز انجام شده است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–تحلیلی است و داده‌ها از طریق مطالعات کتابخانه‌ای، بررسی اسناد و مطالعات میدانی گردآوری و با استفاده از ArcGIS تحلیل شدند. در ادامه، یافته‌ها با بهره‌گیری از تحلیل SWOT بررسی و راهبردهای بازطراحی در شش محور کالبدی–فضایی، زیست‌محیطی، کاربری و فعالیت، دسترسی و حرکت، منظر شهری و اجتماعی–فرهنگی–اقتصادی تدوین شد. نتایج نشان داد که فضای رهاشده مورد مطالعه، با وجود برخی کاستی‌ها، از ظرفیت مناسبی برای شکل‌گیری فضایی فراغتی، پیوسته و چندعملکردی برخوردار است. تقویت پیوستگی فضایی، تنوع فعالیت، شبکه سبز، پیاده‌مداری، امنیت، آسایش و تعاملات اجتماعی از مهم‌ترین الزامات بازطراحی محدوده شناسایی شدند.

کلمات کلیدی : فضاهای رهاشده شهری بازطراحی شهری اوقات فراغت فضای عمومی راهبردهای بازطراحی تبریز