تعارض درآمدزایی تبلیغات محیطی با حق منظر و کیفیت فضای عمومی در چارچوب حکمرانی شهری و تنظیم‌گری شهرداری‌ها

تعارض درآمدزایی تبلیغات محیطی با حق منظر و کیفیت فضای عمومی در چارچوب حکمرانی شهری و تنظیم‌گری شهرداری‌ها

امیر علی راد1

1) لیسانس مدیریت بازرگانی دانشگاه سهروردی قزوین؛ کارشناس تبلیغات محیط شهری

کد IOI مقاله : AAHF-ACZADK
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    تبلیغات محیطی هم‌زمان یک منبع درآمدی برای مدیریت شهری و مداخله‌ای در میدان دید مشترک شهر است؛ ازاین‌رو، افزایش بهره‌برداری اقتصادی از سطوح شهری می‌تواند با حق منظر، خوانایی محیط، آسایش بصری و عمومی‌بودن فضای شهری وارد تعارض شود. هدف این مقاله، بازتعریف این تعارض از منظر حکمرانی شهری و استخراج اصول تنظیم‌گری برای شهرداری‌هاست. پژوهش با روش مرور ساختاریافته ـ انتقادی و با مؤلفه‌های مرور دامنه‌ای انجام شده و ادبیات مرتبط با تبلیغات محیطی، آلودگی بصری، کیفیت و عمومی‌بودن فضای عمومی، حق منظر، حکمرانی طراحی، درآمدهای شهرداری و تبلیغات دیجیتال را سنتز می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد سه جریان پژوهشی غالب ـ سنجش آلودگی بصری، مطالعات حقوق و کیفیت فضای عمومی، و مطالعات حکمرانی و اقتصاد شهری ـ غالباً جدا از یکدیگر توسعه یافته‌اند. این جدایی باعث تقلیل مسئله به دوگانه ساده «درآمد یا زیبایی» شده است. همچنین نقش هم‌زمان شهرداری به‌عنوان مالک یا واگذارکننده دارایی، طرف قرارداد، صادرکننده مجوز و نهاد حافظ منظر، زمینه تعارض نهادی ساختاری ایجاد می‌کند. بر پایه سنتز شواهد، چارچوب «تنظیم‌گری ارزش عمومی منظر ـ درآمد» پیشنهاد می‌شود که قیمت‌گذاری و مزایده را به عبور قبلی از آستانه‌های حق منظر، ظرفیت بصری، ایمنی، عدالت، عمومی‌بودن، شفافیت و حریم خصوصی مشروط می‌کند. نتیجه آن است که پایداری درآمد تبلیغاتی را نمی‌توان صرفاً با تداوم وصول سنجید؛ درآمدی که هزینه‌های آن به تخریب کیفیت مشترک شهر منتقل شود، از منظر حکمرانی شهری پایدار نیست.

کلمات کلیدی : تبلیغات محیطی حق منظر کیفیت فضای عمومی حکمرانی شهری تنظیم‌گری شهرداری درآمد پایدار شهری