راهبردهای کاهش آلودگی هوای ناشی از ترافیک شهری: یک مرور نظاممند
راهبردهای کاهش آلودگی هوای ناشی از ترافیک شهری: یک مرور نظاممند
مریم غفارلوی رائف1
1) کارشناس ارشد مهندسی فضای سبز
کد IOI مقاله
:
AAHF-ACZDGC
محل انتشار :
کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
آلودگی هوای شهری یکی از مهمترین چالشهای زیستمحیطی، بهداشتی و مدیریتی در کلانشهرهای جهان، بهویژه در کشورهای در حال توسعه، به شمار میرود. بخش حملونقل شهری به دلیل وابستگی گسترده به سوختهای فسیلی، سهم قابل توجهی در انتشار آلایندههایی مانند ذرات معلق (PM2.5 و PM10)، اکسیدهای نیتروژن (NOx)، منواکسید کربن (CO)، ترکیبات آلی فرار (VOCs) و دیاکسید کربن (CO2) دارد. هدف این مقاله، مرور نظاممند راهبردهای کاهش آلودگی هوای ناشی از ترافیک شهری و تحلیل اثربخشی سیاستها و مداخلات مختلف در این حوزه است. در این راستا، ابتدا مفاهیم نظری مرتبط با آلودگی هوا، منابع آلاینده متحرک و سازوکارهای انتشار ناشی از ترافیک تشریح شده، سپس مطالعات انجامشده در زمینه نقش خودروهای شخصی، محدودیتهای ترافیکی، توسعه حملونقل عمومی، خودروهای برقی، پیادهمداری، دوچرخهسواری، مدیریت تقاضای سفر و فناوریهای هوشمند حملونقل مورد بررسی قرار گرفته است. یافتهها نشان میدهد که هیچ راهکار منفردی قادر به حل کامل مسئله نیست و موفقترین تجارب جهانی بر ترکیب همزمان سیاستهای کنترلی، اقتصادی، کالبدی، فناورانه و فرهنگی استوار بودهاند. همچنین مشخص شد که کاهش آلودگی هوا نیازمند نگاه یکپارچه میان برنامهریزی شهری، حملونقل، انرژی، محیطزیست و سلامت عمومی است. در پایان، چند پیشنهاد اجرایی برای ایران، از جمله نوسازی ناوگان فرسوده، تقویت حملونقل عمومی پاک، توسعه زیرساختهای غیرموتوری، اصلاح سیاستهای سوخت و استقرار نظام پایش هوشمند، ارائه شده است.
کلمات کلیدی : واژگان کلیدی آلودگی هوا ترافیک شهری حملونقل پایدار انتشار ترافیکی خودروهای برقی مدیریت تقاضای سفر