بررسی مروری ارتباط نقش حسابداری سبز در آمایش سرزمین: مدیریت تعارض منافع در تخصیص کاربری‌های زمین

بررسی مروری ارتباط نقش حسابداری سبز در آمایش سرزمین: مدیریت تعارض منافع در تخصیص کاربری‌های زمین

سید محمد صادق احمدی نیک1 حسین متقیان نسب2 علیرضا مشکوری3 محبوبه منصوری مجومرد4

1) مدیر عامل سازمان مدیریت آرامستان ها (فردوس ها)ی شهرداری مشهد
2) رئیس اداره فرهنگی- اجتماعی سازمان مدیریت آرامستان ها (فردوس ها)ی شهرداری مشهد
3) مسئول امور قراردادهای سازمان مدیریت آرامستان ها (فردوس ها)ی شهرداری مشهد
4) کارشناس امور اداری سازمان مدیریت آرامستان ها (فردوس ها)ی شهرداری مشهد

کد IOI مقاله : AAHF-ACZEDE
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    نقش حسابداری سبز در آمایش سرزمین، فراتر از یک گزارش‌گری مالی ساده، به عنوان یک ابزار راهبردی برای گذار از مدیریت تک‌بعدی به مدیریت چندبعدی و پایدار در فرآیند تخصیص کاربری‌های زمین عمل می‌کند. در این پارادایم، حسابداری سبز با ورود به حوزه سنجش و ارزش‌گذاری دارایی‌های طبیعی و شناسایی هزینه‌های پنهان زیست‌محیطی، بستری از شفافیت اطلاعاتی را فراهم می‌آورد که می‌تواند تعارض منافع میان بازیگران مختلف را به شکلی علمی مدیریت کند. از آنجا که تخصیص کاربری‌های زمین همواره با تقابل میان منافع اقتصادی کوتاه‌مدت و پایداری زیست‌محیطی بلندمدت همراه است، حسابداری سبز با تبدیل ارزش‌های کیفی اکولوژیک به داده‌های کمی و قابل سنجش، امکان مقایسه عادلانه‌تر و تصمیم‌گیری مبتنی بر واقعیت‌های زیست‌محیطی را فراهم می‌سازد؛ این امر نه تنها از غلبه منافع خصوصی بر منابع عمومی جلوگیری می‌کند، بلکه با کاهش ابهام در فرآیندهای تصمیم‌گیری، باعث می‌شود تخصیص کاربری‌ها بر اساس بهینه‌سازی ارزش کل سرزمین و رعایت عدالت بین‌نسلی صورت گیرد. با توجه به اهمیت این موضوعات در این تحقیق به بررسی مروری ارتباط نقش حسابداری سبز در آمایش سرزمین: مدیریت تعارض منافع در تخصیص کاربری‌های زمین پرداخته شده است.

کلمات کلیدی : حسابداری سبز آمایش سرزمین مدیریت تعارض منافع