ارزیابی فناوری های نوین پایش سلامت سازه ای (SHM) و نقش هوش مصنوعی در مدیریت یکپارچگی سازه های صنعتی صنعت نفت و گاز

ارزیابی فناوری های نوین پایش سلامت سازه ای (SHM) و نقش هوش مصنوعی در مدیریت یکپارچگی سازه های صنعتی صنعت نفت و گاز

امیرحسین سلیمانی خواه1 محمد متین کاظمی2 آیدا شاهین حفظ آباد3 محمد حسین فتحی4

1) دانشجوی کارشناسی مهندسی عمران ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
2) دانشجوی کارشناسی مهندسی عمران ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
3) دانشجوی کارشناسی مهندسی عمران ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و
4) دانشجوی کارشناسی مهندسی عمران ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و

کد IOI مقاله : AAHF-ACZEHA
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    سازه های صنعتی صنعت نفت و گاز در طول دوره بهره برداری تحت اثر همزمان بارهای مکانیکی، حرارتی، فرآیندی و محیطی قرار دارند و برهم کنش این عوامل می تواند به شکل گیری و توسعه تدریجی مکانیسم های آسیب از جمله خوردگی موضعی و یکنواخت، کاهش ضخامت، ترک های خستگی، افت سختی، تغییر شکل و آسیب اتصالات منجر شود. در چنین شرایطی، اتکا به بازرسی های دوره ای و شاخص های منفرد اندازه گیری شده، لزوما قادر به تفکیک تغییرات ناشی از شرایط بهره برداری از آسیب واقعی و تعیین وضعیت آتی سازه نیست. پژوهش حاضر با هدف ارائه یک چارچوب یکپارچه و تصمیم محور برای پایش، تشخیص و پیش بینی آسیب سازه های صنعتی صنعت نفت و گاز، قابلیت های پایش سلامت سازه ای، هوش مصنوعی و دوقلوی دیجیتال را در یک معماری تحلیلی تلفیق می کند. در چارچوب پیشنهادی، داده های چندمنبعی حاصل از حسگرهای کرنش، شتاب، ارتعاش، جابه جایی، دما و سایر روش های پایش، پس از کنترل کیفیت، حذف داده های نامعتبر و تشخیص خطاهای حسگری، برای استخراج ویژگی و همجوشی داده مورد استفاده قرار می گیرند. سپس روش های یادگیری ماشین و یادگیری عمیق برای تشخیص ناهنجاری، تفکیک اثرات محیطی و عملیاتی، شناسایی نوع و محل آسیب و برآورد شدت آن به کار گرفته می شوند. به منظور کاهش وابستگی مدل به داده های خرابی محدود و افزایش قابلیت تعمیم در شرایط واقعی، استفاده از قیود و دانش فیزیکی سازه در فرآیند یادگیری و اعتبارسنجی خروجی مدل در نظر گرفته شده است. در ادامه، وضعیت تخمین زده شده سازه به دوقلوی دیجیتال منتقل می شود تا با به روزرسانی پیوسته وضعیت دارایی، روند احتمالی توسعه آسیب و تغییرات آتی عملکرد سازه پیش بینی شود. تحلیل چارچوب نشان می دهد که ارزش اصلی این معماری صرفا در افزایش دقت تشخیص آسیب نیست، بلکه در ایجاد ارتباط نظام مند میان اندازه گیری، تفسیر داده، تعیین وضعیت آسیب، پیش بینی تخریب، ارزیابی ریسک و تصمیم گیری تعمیراتی است. بر این اساس، چارچوب پیشنهادی می تواند مبنایی برای گذار از پایش تشخیصی و واکنشی به سمت مدیریت پیش بینانه یکپارچگی سازه و نگهداری مبتنی بر وضعیت و ریسک در زیرساخت های نفت، گاز و پتروشیمی فراهم کند.

کلمات کلیدی : سازه های صنعتی صنعت نفت و گاز در طول دوره بهره برداری تحت اثر همزمان بارهای مکانیکی حرارتی فرآیندی و محیطی قرار دارند و برهم کنش این عوامل می تواند به شکل گیری و توسعه تدریجی مکانیسم های آسیب از جمله خوردگی موضعی و یکنواخت کاهش ضخامت ترک های خستگی افت سختی تغییر شکل و آسیب اتصالات منجر شود در چنین شرایطی اتکا به بازرسی های دوره ای و شاخص های منفرد اندازه گیری شده لزوما قادر به تفکیک تغییرات ناشی از شرایط بهره برداری از آسیب واقعی و تعیین وضعیت آتی سازه نیست پژوهش حاضر با هدف ارائه یک چارچوب یکپارچه و تصمیم محور برای پایش تشخیص و پیش بینی آسیب سازه های صنعتی صنعت نفت و گاز قابلیت های پایش سلامت سازه ای هوش مصنوعی و دوقلوی دیجیتال را در یک معماری تحلیلی تلفیق می کند در چارچوب پیشنهادی داده های چندمنبعی حاصل از حسگرهای کرنش شتاب ارتعاش جابه جایی دما و سایر روش های پایش پس از کنترل کیفیت حذف داده های نامعتبر و تشخیص خطاهای حسگری برای استخراج ویژگی و همجوشی داده مورد استفاده قرار می گیرند سپس روش های یادگیری ماشین و یادگیری عمیق برای تشخیص ناهنجاری تفکیک اثرات محیطی و عملیاتی شناسایی نوع و محل آسیب و برآورد شدت آن به کار گرفته می شوند به منظور کاهش وابستگی مدل به داده های خرابی محدود و افزایش قابلیت تعمیم در شرایط واقعی استفاده از قیود و دانش فیزیکی سازه در فرآیند یادگیری و اعتبارسنجی خروجی مدل در نظر گرفته شده است در ادامه وضعیت تخمین زده شده سازه به دوقلوی دیجیتال منتقل می شود تا با به روزرسانی پیوسته وضعیت دارایی روند احتمالی توسعه آسیب و تغییرات آتی عملکرد سازه پیش بینی شود تحلیل چارچوب نشان می دهد که ارزش اصلی این معماری صرفا در افزایش دقت تشخیص آسیب نیست بلکه در ایجاد ارتباط نظام مند میان اندازه گیری تفسیر داده تعیین وضعیت آسیب پیش بینی تخریب ارزیابی ریسک و تصمیم گیری تعمیراتی است بر این اساس چارچوب پیشنهادی می تواند مبنایی برای گذار از پایش تشخیصی و واکنشی به سمت مدیریت پیش بینانه یکپارچگی سازه و نگهداری مبتنی بر وضعیت و ریسک در زیرساخت های نفت گاز و پتروشیمی فراهم کند