بررسی تلفیق میان سنت معماری و شهرسازی اسلامی

بررسی تلفیق میان سنت معماری و شهرسازی اسلامی

فرخ عبودی1 آیدا زندیه2

1) دستیار آموزشی، گروه معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، بیجار، ایران
2) دانشجوی کارشناسی، گروه معماری، واحد بیجار، دانشگاه آزاد اسلامی، بیجار، ایران

کد IOI مقاله : AAHF-ACZEHE
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    با سیطره اسلام در هر سرزمین، پیوند و تلفیق میان سنت معماری و شهرسازی آن سرزمین با اسلام به وجود آمد، این بار نیز می توان با تکیه بر اصل سازگاری در اسلام، به آمیختن اسلام با فضاهای نوظهور و القاء معانی وجودی در گونه های مختلف فضایی در شهر معاصر، اذعان نمود. در رویکرد اسلامی، تعامل با فضا و محیط در مسیر انطباق آن با فلسفه زندگی است. به این ترتیب، معنا یافتن برخی فضاهای وارداتی برخلاف بسیاری از دیدگاه های امروزی شاید نتوان به مفاهمه و گفتگوی اسلام و مدرنیته یا عدم مجال کافی در بومی نمودن فضاهای نوظهور تعبیر نمود. در این پژوهش به مفاهیم دیدگاه ها و چشم اندازهای مختلف نسبت به مفهوم رئالیسم پرداخته شد و سپس مبانی نظری در باب معنا مورد بررسی قرار گرفت. روش گردآوری اطلاعات و داده ها بر اساس مطالعات کتابخانه ای، اسنادی و میدانی است. نتایج پژوهش نشان می دهد که اختلاف ماهوی دو و یا چند فضا را می توان تنها به مرتبه بروز و ظهور آنان نسبت داد و روشن است که اختلاف ظهوری غیر از اختلاف ذاتی است و این نوع کثرت با هیچ نوع وحدت و اتحادی منافات نخواهد داشت. زیرا؛ ریشه اختلافات ظهوری اشیاء و یا فضاها نیز از یک سو به خارج مربوط است و از سوی دیگر به فهم فاعل شناسایی است.

کلمات کلیدی : فضا و محیط اسلام و مدرنیته سنت معماری شهرسازی اسلامی