بررسی کاربرد مواد کامپوزیتی و FRP در تعمیر و تقویت خطوط لوله و سازه های صنعت نفت
بررسی کاربرد مواد کامپوزیتی و FRP در تعمیر و تقویت خطوط لوله و سازه های صنعت نفت
امیرحسین سلیمانی خواه1 محمد متین کاظمی2 محمدعلی صانع3 صوفیا طلائي4
1) 1- کارشناسی مهندسی عمران ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
2) دانشجوی کارشناسی مهندسی عمران ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
3) دانشجوی کارشناسی مهندسی عمران ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
4) دانشجوی کارشناسی مهندسی عمران ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
کد IOI مقاله
:
AAHF-ACZEHZ
محل انتشار :
کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
خطوط لوله و سازه های مرتبط با صنعت نفت در طول دوره بهره برداری تحت تاثیر همزمان عوامل مکانیکی، محیطی و فرآیندی قرار دارند و پدیده هایی مانند خوردگی، کاهش ضخامت، ایجاد ترک و افت ظرفیت باربری می توانند به تدریج یکپارچگی و قابلیت بهره برداری آنها را کاهش دهند. در این میان، روش های متداول تعمیر و تقویت، به ویژه در شرایطی که توقف طولانی مدت خط لوله یا تجهیزات امکان پذیر نیست، با محدودیت هایی از نظر زمان اجرا، وزن افزوده، دسترسی به محل آسیب و دوام در محیط های خورنده مواجه هستند. پژوهش حاضر با هدف بررسی قابلیت مواد کامپوزیتی و سیستم های پلیمر مسلح به الیاف (FRP) در تعمیر و تقویت خطوط لوله و سازه های صنعت نفت انجام شده است. در این مطالعه، عملکرد سیستم های FRP از جنبه های افزایش ظرفیت باربری، محدود کردن رشد آسیب، بهبود مقاومت در برابر خوردگی و افزایش عمر بهره برداری مورد بررسی قرار گرفته و عوامل موثر بر عملکرد آنها، شامل نوع الیاف و رزین، وضعیت بستر، نحوه انتقال نیرو، ضخامت و آرایش لایه های تقویتی و شرایط محیطی تحلیل شده است. نتایج بررسی مطالعات اخیر نشان می دهد که سیستم های FRP، در صورت انتخاب صحیح نوع کامپوزیت، آماده سازی مناسب سطح، طراحی متناسب با مکانیسم آسیب و اجرای کنترل شده، می توانند به عنوان یک روش موثر برای بازگرداندن یا افزایش ظرفیت سازه ای اجزای آسیب دیده مورد استفاده قرار گیرند. با این حال، عملکرد بلندمدت این سیستم ها به عواملی نظیر رطوبت، دما، محیط های شیمیایی، کیفیت چسبندگی و نحوه انتقال تنش میان زیرلایه و کامپوزیت وابسته است. بر این اساس، استفاده از FRP در صنعت نفت نباید صرفا به عنوان جایگزینی برای تعمیرات متداول در نظر گرفته شود، بلکه باید بر مبنای ارزیابی وضعیت موجود، مکانیسم آسیب، شرایط بهره برداری، الزامات طراحی و دوام مورد انتظار انتخاب شود. این رویکرد می تواند ضمن کاهش نیاز به تعویض گسترده اجزای آسیب دیده، زمان توقف عملیات و هزینه های مرتبط با تعمیرات را نیز کاهش دهد.
کلمات کلیدی : مواد کامپوزیتی پلیمر مسلح به الیاف (frp) تعمیر خطوط لوله تقویت سازه ای خوردگی خطوط لوله صنعت نفت