معماری پایدار با الهام از راهکارهای معماری سنتی ایران در اقلیم گرم و خشک
معماری پایدار با الهام از راهکارهای معماری سنتی ایران در اقلیم گرم و خشک
شیرین گوران1
1) استادیار، گروه معماری، واحد اسدآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، اسدآباد، ایران.
کد IOI مقاله
:
AAHF-ACZEZE
محل انتشار :
کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
بحران های زیست محیطی ناشی از مصرف بی رویه انرژی های فسیلی، صنعت ساختمان را به یکی از اصلی ترین عوامل انتشار گازهای گلخانه ای تبدیل کرده است. در ایران، بخش ساختمان مسئول حدود یک چهارم کل انتشار دی اکسید کربن کشور است (Zaroudi et al., 2021). در اقلیم گرم و خشک ایران، معماران سنتی با تکیه بر دانش بومی و بدون استفاده از سیستم های مکانیکی، بناهایی خلق کرده اند که قرن ها آسایش حرارتی ساکنان را تأمین نموده اند. این پژوهش با هدف استخراج اصول و راهکارهای معماری پایدار از دل معماری سنتی ایران در اقلیم گرم و خشک انجام شده است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مرور نظام مند منابع کتابخانه ای و اسناد علمی معتبر است. یافته ها نشان می دهد که عناصری چون بادگیر، قنات، حیاط مرکزی، دیوارهای خشتی ضخیم، ساباط، شوادان و یخچال های سنتی، راهکارهایی کارآمد برای کاهش دمای داخلی، تهویه طبیعی و ذخیره انرژی بوده اند. مطالعات تجربی نشان می دهد که بادگیرهای دارای فواره آب می توانند دمای هوا را تا 10-15 درجه سانتی گراد کاهش دهند (Kalantar, 2023). همچنین، انرژی نهفته و انتشار کربن در ساختمان های ساخته شده با تکنیک های سنتی به ترتیب 43% و 48% کمتر از ساختمان های متعارف است (Zaroudi et al., 2021). این پژوهش نتیجه می گیرد که تلفیق هوشمندانه راهکارهای سنتی با فناوری های نوین می تواند به طراحی پایدار در اقلیم گرم و خشک منجر شود.
کلمات کلیدی : معماری پایدار معماری سنتی ایران اقلیم گرم و خشک بادگیر قنات آسایش حرارتی انرژی نهفته