تحلیل گفتمانی ریشههای معنایی نقشمایه شیر در سردر عمارت آقا محمدتقی خان صوفی املش بر اساس الگوی لاکلائو و موفه
تحلیل گفتمانی ریشههای معنایی نقشمایه شیر در سردر عمارت آقا محمدتقی خان صوفی املش بر اساس الگوی لاکلائو و موفه
میثم خداشناس1
1) استادیار گروه طراحی صنعتی، دانشکده طراحی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران
کد IOI مقاله
:
AAHF-ACZFEA
محل انتشار :
کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
معماری ساختمانها علاوه بر امکانات کالبدی و ساختاری، میتواند حاوی معانی و پیامهای ضمنی برای ساکنین و مخاطبین آن باشد. درک این معانی در زمینه اجتماعی، سیاسی و فرهنگی پیدایش و ظهور آن معماری قابل بررسی است. به کارگیری گونهی خاصی از تزیینات در معماری نیز میتواند به غنای معانی مورد نظر بانیان اصلی ساختمان کمک شایانی نماید. به منظور شناسایی اهداف اصلی بانیان ساختمان، استفاده از مطالعات نظری و جامعه شناختی و ابزارهای پژوهش کیفی کارآمد خواهد بود. در این مقاله با روش تحقیق توصیفی- تحلیلی و با استناد به الگوی تحلیل گفتمان لاکلائو و موفه، دلایل اساسی تزیینات حیوانی سردرب عمارت آقامحمدتقی خان صوفی در املش مورد مطالعه و بررسی قرار گرفته است. جمعآوری اطلاعات به هر دو روش کتابخانهای و میدانی بوده و تجزیه و تحلیل اطلاعات به روش کیفی است. بدین منظور، ابتدا نظریه تحلیل انتقادی گفتمان لاکلائو و موفه به عنوان چهارچوب نظری معرفی شده است و در گام دوم، به معرفی شهرستان املش در گیلان و خاندان حاکم بر آن )صوفی سیاوش) در ادوار قاجار و پهلوی پرداخته شده است. سپس، کاربرد نقشمایه شیر در معماری ملل در ادوار مختلف و معانی و محتویات منبعث از آن بررسی شده و موارد مربوط به مفاهیم قدرت و اقتدار حکومتی در ادوار مختلف اسلامی ایران نیز مطالعه شده است. در پایان و بر اساس الگوی لاکلائو و موفه و بر اساس بررسی دال مرکزی، دال شناور، غیریت و تضاد و هژمونی به تحلیل گفتمانی انتخاب و اجرای ترکیب شیر- تاج- شیر در سردرب عمارت صوفی املش پرداخته شده است.
کلمات کلیدی : تحلیل گفتمان لاکلائو و موفه عمارت محمدتقی خان صوفی املش نقشمایه شیر تزیینات سردر