تبیین الگوی معماری اکوتک در فرودگاه‌های اقلیم گرم و خشک با رویکرد پایداری جامع

تبیین الگوی معماری اکوتک در فرودگاه‌های اقلیم گرم و خشک با رویکرد پایداری جامع

عاطفه معافی1 دکتر محمدعلی سیستانی هنزافی2

1) کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان، کرمان
2) دکترای تخصصی معماري، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان، کرمان

کد IOI مقاله : AAHF-ACZGCA
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    پژوهش حاضر به تبیین الگوی معماری اکوتک در فرودگاه های اقلیم گرم و خشک با رویکرد پایداری جامع پرداخته است. این مطالعه با رویکرد کیفی و با استفاده از نظریه داده بنیاد به روش استراوس و کوربین طراحی شد. جامعه آماری شامل اساتید دانشگاه های برتر معماری، مدیران طرح شرکت های مشاور معماری بزرگ و مدیران فنی فرودگاه های کلان اقلیم گرم و خشک بود که از طریق نمونه گیری هدفمند و نظری تا رسیدن به اشباع نظری (13 نفر) حضور یافتند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته عمیق جمع آوری و با استفاده از کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل گردید. یافته ها منجر به استخراج یک مدل پارادایمی شامل ۱۸ مقوله فرعی در پنج بعد شد: شرایط علی (فشار اقلیمی، بحران منابع، رشد ترافیک)، شرایط زمینه ای (ویژگی های اقلیم، بافت فرهنگی، مقیاس پروژه)، شرایط مداخله گر (محدودیت بودجه، قوانین بالادستی، سطح فناوری)، راهبردها (طراحی پوسته هوشمند، بهینه سازی تهویه طبیعی، مدیریت یکپارچه انرژی، خلق فضاهای گذار، انعطاف پذیری و هویت بومی) و پیامدها (کاهش مصرف منابع، ارتقای تجربه ذینفعان، تاب آوری سیستم، پایداری اقتصادی). نتایج نشان میدهد که پیاده سازی موفق این الگو نیازمند تلفیق راهبردهای طراحی فعال و غیرفعال با توجه به محدودیت های مالی و قانونی است تا بتواند تعادلی میان عملکرد فنی، رفاه مسافر و مسئولیت زیست محیطی برقرار کند. این پژوهش چارچوبی نظری- کاربردی برای کاهش ردپای اکولوژیک فرودگاه ها و ارتقای تاب آوری آنها در برابر تغییرات اقلیمی ارائه می دهد.

کلمات کلیدی : معماری اکوتک فرودگاه های اقلیم گرم و خشک پایداری جامع تاب آوری معماری مدیریت انرژی