افق زمانی ذی‌نفعان و معماری بدهی شهری: مرور نظام‌مند سازوکارهای کوتاه‌مدت‌گرایی در تأمین مالی شهرداری‌ها و ابزارهای نوین مالی

افق زمانی ذی‌نفعان و معماری بدهی شهری: مرور نظام‌مند سازوکارهای کوتاه‌مدت‌گرایی در تأمین مالی شهرداری‌ها و ابزارهای نوین مالی

سید مرتضی بهشتی سيد مرتضي بهشتي -1

1) رشته حسابداري - كارشناس حسابداري - دانشگاه آزاد اسلامي واحد خمين - كارشناس نوسازي

کد IOI مقاله : AAHF-ACZGHK
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    تصمیم‌های تأمین مالی شهرداری‌ها در نقطه تلاقی چند افق زمانی متفاوت شکل می‌گیرند: دوره مسئولیت مقام منتخب، ثبات مدیر حرفه‌ای، افق سرمایه‌گذار، دوره بهره‌مندی شهروند و عمر اقتصادی دارایی. ناهم‌ترازی این افق‌ها می‌تواند به انتقال تعهدات به آینده، کوتاه‌شدن نامتناسب سررسید بدهی، ریسک تأمین مالی مجدد و توزیع نامتوازن بین‌نسلی هزینه‌ها منجر شود. هدف این مقاله، سنتز نظام‌مند ادبیات اقتصاد سیاسی محلی، بدهی و اوراق شهرداری، حکمرانی مالی و ابزارهای نوین تأمین مالی با محوریت مفهوم افق زمانی ذی‌نفعان است. مرور به‌صورت ساختاریافته و بر مبنای منطق PRISMA 2020 طراحی شد و مطالعات فارسی و انگلیسی عمدتاً در بازه 2010 تا 2026، همراه با چند منبع بنیادین، تحلیل شدند. یافته‌ها نشان می‌دهد اثر کوتاه‌مدت‌گرایی بر بدهی شهری قطعی نیست و به شفافیت، قواعد مالی، ظرفیت نهادی، ساختار درآمدی، سررسید بدهی و ماهیت پروژه وابسته است. همچنین اوراق سبز، مشارکت عمومی-خصوصی، بازیافت ارزش زمین، تأمین مالی مبتنی بر دارایی و تأمین مالی جمعی زمانی مزیت واقعی ایجاد می‌کنند که تعهدات آنها با جریان منافع و درآمد پروژه هم‌زمان باشد. بر این اساس، «چارچوب هم‌ترازی زمانی تأمین مالی شهری» پیشنهاد می‌شود که انتخاب ابزار مالی را از مقایسه ایستای نرخ هزینه به ارزیابی تطابق عمر دارایی، سررسید تعهد، افق تصمیم‌گیر، جریان درآمد و پاسخ‌گویی بین‌دوره‌ای تبدیل می‌کند.

کلمات کلیدی : افق زمانی بدهی شهرداری تأمین مالی شهری کوتاه‌مدت‌گرایی سیاسی اوراق شهرداری عدالت بین‌نسلی