طراحی معماری مرکز فرهنگی با رویکرد زمینه گرایی با تاکید بر هویت معماری ایران

طراحی معماری مرکز فرهنگی با رویکرد زمینه گرایی با تاکید بر هویت معماری ایران

هدیه زارعی1 اکبر عبدالله زاده طرف2

1) گروه معماری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران - Email:
2) گروه شهرسازی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران - Email:

کد IOI مقاله : AAHF-ACZGKD
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    هدف این پژوهش، شناسایی و تبیین مؤلفه‌های مؤثر بر طراحی معماری مراکز فرهنگی با رویکرد زمینه‌گرایی و با تأکید بر هویت معماری ایران و ارائه چارچوبی کاربردی برای بازتفسیر این مؤلفه‌ها در معماری معاصر است. مسئله اصلی پژوهش از گسست بخشی از معماری معاصر ایران از زمینه‌های تاریخی، فرهنگی، اجتماعی و کالبدی و نیز تقلیل هویت معماری ایرانی به بازتولید صوری عناصر سنتی ناشی می‌شود. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی انجام شده و داده‌ها از طریق مطالعات اسنادی، بررسی نمونه‌های منتخب معماری و بهره‌گیری از دیدگاه متخصصان گردآوری و با روش تحلیل مضمون مورد بررسی قرار می‌گیرند. برآیند تحلیل‌ها نشان می‌دهد که مؤلفه‌هایی نظیر توجه به بستر تاریخی و فرهنگی، هماهنگی با ساختار کالبدی و اقلیمی، تقویت حس تعلق به مکان، بازآفرینی الگوهای فضایی معماری ایرانی، توجه به تعاملات اجتماعی و پرهیز از تقلید مستقیم از فرم‌های گذشته، در شکل‌گیری مراکز فرهنگی هویت‌مند نقش اساسی دارند. نتایج بیانگر آن است که تحقق معماری زمینه‌گرا مستلزم ایجاد پیوندی هم‌زمان میان ویژگی‌های مکان، نیازهای معاصر و ارزش‌های هویت معماری ایران است. سهم اصلی پژوهش، ارائه مجموعه‌ای از اصول و معیارهای قابل استفاده در فرآیند طراحی مراکز فرهنگی معاصر است. اصالت تحقیق نیز در نگاه یکپارچه به زمینه‌گرایی، هویت و فضای فرهنگی و تأکید بر بازتفسیر مفاهیم معماری ایرانی، به‌جای بازتولید ظاهری عناصر تاریخی، نهفته است.

کلمات کلیدی : زمینه‌گرایی هویت معماری ایرانی مرکز فرهنگی معماری معاصر حس مکان بازتفسیر معماری