سرمایه روان‌شناختی و انگیزش خدمات عمومی در شکل‌گیری شادی سازمانی کارکنان شهرداری: مرور انتقادی سازوکارها، شرایط مرزی و چارچوب تلفیقی پیشنهادی

سرمایه روان‌شناختی و انگیزش خدمات عمومی در شکل‌گیری شادی سازمانی کارکنان شهرداری: مرور انتقادی سازوکارها، شرایط مرزی و چارچوب تلفیقی پیشنهادی

داود ملكي1

1) رشته اقتصاد - كارشناسي ارشد اقتصاد - دانشگاه قم - مسئول منابع انساني - ايميل:davood.

کد IOI مقاله : AAHF-ACZGKZ
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    شادی سازمانی در سازمان‌های عمومی صرفاً پیامدی فردی یا مترادف رضایت شغلی نیست، بلکه از برهم‌کنش منابع روان‌شناختی کارکنان، معنای ادراک‌شده از خدمت عمومی و ویژگی‌های نهادی محیط کار شکل می‌گیرد. این مقاله با رویکرد مرور انتقادی ساختاریافته، سرمایه روان‌شناختی و انگیزش خدمات عمومی را به‌عنوان دو مسیر مکمل برای تبیین شادی سازمانی کارکنان شهرداری بررسی می‌کند. ادبیات نشان می‌دهد سرمایه روان‌شناختی، متشکل از امید، خودکارآمدی، تاب‌آوری و خوش‌بینی، ظرفیت فرد برای مواجهه با تقاضاهای شغلی و بازیابی منابع را تقویت می‌کند؛ درحالی‌که انگیزش خدمات عمومی، منشأ معنایی و نوع‌دوستانه کار را از طریق تعهد به منفعت عمومی، شفقت و اثرگذاری اجتماعی توضیح می‌دهد. سنتز انتقادی مطالعات نشان می‌دهد رابطه سرمایه روان‌شناختی با بهزیستی و نگرش‌های مطلوب نسبتاً پایدار است، اما رابطه انگیزش خدمات عمومی با شادی به شرایطی مانند تناسب ارزشی، اختیار، حمایت سازمانی، عدالت و قابلیت مشاهده اثر اجتماعی خدمت وابسته است. در محیط‌های دارای فشار مزمن یا فرهنگ ایثار افراطی، انگیزش خدمت حتی می‌تواند به بیش‌تعهدی و فرسودگی منجر شود. بر این اساس، چارچوب «منابع–معنا–ترجمه سازمانی» پیشنهاد می‌شود که در آن سرمایه روان‌شناختی نقش منبع شخصی، انگیزش خدمات عمومی نقش جهت‌دهنده معنایی و محیط سازمانی نقش سازوکار تبدیل این دو به شادی پایدار را ایفا می‌کند. نتیجه اصلی آن است که سیاست منابع انسانی شهرداری باید هم‌زمان منابع روان‌شناختی، معناداری خدمت، عدالت، اختیار و حمایت مدیریتی را تقویت کند.

کلمات کلیدی : سرمایه روان‌شناختی انگیزش خدمات عمومی شادی سازمانی بهزیستی کارکنان شهرداری مدیریت منابع انسانی بخش عمومی