بازخوانی و تبیین آداب شاگردپروری در رشته معماری متکی بر درسهایی از منیهالمرید
بازخوانی و تبیین آداب شاگردپروری در رشته معماری متکی بر درسهایی از منیهالمرید
سیده سعیده حسینی زاده1 سیدعلی میرنژاد2
1) استادیار، گروه معماری، دانشکده فنی مهندسی، پیام نور، ایران
2) کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی، شهرداری، شاهدیه، یزد، ایران
کد IOI مقاله
:
AAZD-AAFCAE
محل انتشار :
شاگردپروری در آیین دین و سبک زندگی نوین(shagrd1.yazd.ac.ir)
چکیده :
«آداب تعلیم و تعلم در اسلام» ترجمهی گزارش گونهی کتابی است به نام «منیهالمرید فی آداب المفید و المستفید» اثر عالم برجستهی شیعی مذهب معروف به شهید ثانی که حاوی مفاهیم بسیار عمیق علمی، عقلانی و شهودی است. ازآنجا که نظام شاگردپروری در رشته معماری و در دانشگاههای ایران متکی بر آداب آموزش معماری مدارس بوزار فرانسه و باهاوس آلمان است، به نظر میرسد بهرهگیری از آداب شاگردپروری متکی بر مبانی فکری شیعی نویسنده این کتاب، برای بازخوانی وتبیین مبانی آموزش معماری بهخصوص آداب شاگردپروری در این رشته امری فایدهبخش باشد. بنابراین در این مقاله سعی شد ضمن بازخوانی و استخراج این آداب از کتاب مذکور، جهت بهبود نظام آموزش معماری ایران آداب جدیدی ارائه گردد. بدین منظور بخشی از آداب شاگردپروری بهصورت معیارهایی قابل قیاس از منیهالمرید استخراج گردید تا با مبانی نظام آموزش معماری ایران مقایسه شود. سپس توصیههایی بر اساس این معیارها جهت اصلاح این مبانی ارائه گردید. روش تنظیم مقاله توصیفی-تحلیلی و گردآوری مطالب از طریق مطالعه منابع کتابخانهای انجام گردید.
کلمات کلیدی : منیهالمرید آموزش معماری آداب شاگردپروری معمار