اصول شاگردپروری در تربیت اسلامی

مصطفی کشمیر¹ محسن میراخورلی² هیچکس³

1) کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار، ایران
2) کارشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار، ایران
3) هیچکس

کد IOI مقاله : AAZD-AAFKEK
محل انتشار : شاگردپروری در آیین دین و سبک زندگی نوین(shagrd1.yazd.ac.ir)
چکیده :
    یکی از بنیادی‌ترین شاخصه‌های مرجعیّت علمی، شاگردپروری است. بر این اساس آن معلّم شاگرد را به اصل و هدف زندگی راهنمایی می‌کند تا در بهزیستی با دیگران توأم با صلح و آرامش و بهره‌مندی از یک زندگی سالم، موفّق و کامیاب شود. فرایند شاگردپروری بر اساس اصول و روش‌های خاصی انجام می‌گیرد. به همین منظور پژوهش حاضر با هدف بررسی اصول شاگردپروری در تعلیم و تربیت اسلامی به روش مروری و از طریق مطالعۀ پژوهش‌های انجام‌شده در این زمینه صورت گرفت. نتایج نشان داد که مقولۀ شاگردپروری پیشینۀ تمدّنی داشته و به عنوان سنّت متّخذ از سیرۀ ائمّۀ معصومین و به ویژه امام جعفر صادق (ع) در نظر گرفته می‌شود. اصول شاگردپروری در این چارچوب شامل مواردی چون رعایت کرامت انسانی، عمل‌گرایی، ارزشیابی، ارتباط و جلب توجّه مخاطب، قرار دادن شاگرد در موقعیّت رشد علمی، تقسیم کار بین شاگردان، نقد عالمانه و منصفانه و ... می‌باشد.

کلمات کلیدی : شاگردپروری تربیت اسلامی معلّم ائمّۀ اطهار