نقش خانواده و مدارس در شاگردپروری: یک مرور نظاممند بر پایه آموزههای دینی و سبک زندگی نوین
نقش خانواده و مدارس در شاگردپروری: یک مرور نظاممند بر پایه آموزههای دینی و سبک زندگی نوین
علی عباسی1 مریم بقایی2
1) دانشجوی دکتری تخصصی برنامه ریزی درسی ، دانشکده تعلیم و تربیت ،دانشگاه آزاد اراک، اراک ، ایران
2) دانشجوی دکتری تخصصی برنامه ریزی درسی ، دانشکده تعلیم و تربیت ،دانشگاه آزاد اراک، اراک ، ایران
کد IOI مقاله
:
AAZD-AAGBCA
محل انتشار :
شاگردپروری در آیین دین و سبک زندگی نوین(shagrd1.yazd.ac.ir)
چکیده :
شاگردپروری فرایندی چندوجهی است که با هدف پرورش ابعاد اخلاقی، عقلانی، اجتماعی، و معنوی دانشآموزان، به همکاری نزدیک خانواده و مدرسه وابسته است. این مطالعه با مرور نظاممند منابع علمی از سالهای 2015 تا 2025 در پایگاههای معتبر، نقش خانواده و مدرسه، چالشها، و راهکارهای تقویت تعامل آنها را بررسی کرده است. نتایج نشان میدهند: 1) خانواده با انتقال ارزشهای دینی و حمایت عاطفی، هویت اخلاقی و انگیزه تحصیلی دانشآموزان را تقویت میکند؛ 2) مدارس با برنامههای آموزشی تلفیقی مبتنی بر ارزشهای دینی و مهارتهای مدرن، تواناییهای شناختی و خلاقیت را پرورش میدهند؛ 3) فناوریهای نوین، مانند پلتفرمهای یادگیری آنلاین، همکاری بین خانه و مدرسه را بهبود داده و اثربخشی تربیت را تا 32 درصد افزایش میدهند. چالشهایی مانند شکاف دیجیتال، فشارهای اقتصادی، و کمبود زیرساختهای آموزشی همچنان وجود دارند. پیشنهاد میشود با توانمندسازی والدین و معلمان، بومیسازی مدلهای تربیتی، و سرمایهگذاری در فناوریهایی مانند هوش مصنوعی، این موانع برطرف شوند. این یافتهها بر نیاز به بازنگری سیاستهای آموزشی برای پرورش نسلی متعهد و سازگار با جهان مدرن تأکید دارند. پژوهشهای آینده بهتر است روی تأثیر فناوریهای نوظهور، بهویژه هوش مصنوعی، در شاگردپروری تمرکز کنند.
کلمات کلیدی : شاگردپروری خانواده مدرسه ارزشهای دینی فناوری آموزشی سبک زندگی نوین