تحلیل اثرات افسردگی و شفقت به خود بر طلاق عاطفی در زوجین (مورد مطالعه: زوجین شهر یزد)

تحلیل اثرات افسردگی و شفقت به خود بر طلاق عاطفی در زوجین (مورد مطالعه: زوجین شهر یزد)

زهرا علیزاده1 ریحانه سالاری2

1) رشته روانشناسی، دانش‌آموخته کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد، یزد، ایران.
2) رشته روانشناسی، دانش‌آموخته کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد، یزد، ایران.

کد IOI مقاله : ABDE-ABEBHH
محل انتشار : ششمین کنفرانس بین المللی تحقیقات پیشرفته در مدیریت و علوم انسانی مونیخ، آلمان(huconf.com)
چکیده :
    روابط زناشویی سالم و پایدار از مهم‌ترین عوامل حفظ انسجام خانواده و سلامت روانی اعضای آن محسوب می‌شود، با این حال پدیده طلاق عاطفی در سال‌های اخیر به یکی از چالش‌های مهمِ روابط زوجین تبدیل شده است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل اثرات افسردگی و شفقت به خود بر طلاق عاطفی در زوجین شهر یزد انجام شد. روش اجرای پژوهش از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه زوجین مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره شهر یزد در سال۱۴۰۴ بود که ۱۱۵ نفر با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از مقیاس طلاق عاطفی گاتمن، پرسشنامه افسردگی بک (BDI-II) و مقیاس شفقت به خود نف استفاده شد. داده‌ها با استفاده از روش رگرسیون چندگانه همزمان و با کمک نرم‌افزار SPSS نسخه 26 تحلیل شدند. نتایج نشان داد، مدل رگرسیونی از برازش مناسبی برخوردار است و متغیرهای افسردگی و شفقت خود درمجموع توانستند حدود 36درصد از واریانس طلاق عاطفی را تبیین کنند. همچنین نتایج ضرایب رگرسیون نشان داد افسردگی تأثیر مثبت و معناداری بر طلاق عاطفی دارد، درحالی که شفقت به خود تأثیر منفی ومعناداری بر آن دارد. به عبارت دیگر، افزایش سطح افسردگی در زوجین با افزایش طلاق عاطفی همراه است، در حالی که افزایش شفقت به خود می‌تواند با کاهش فاصله عاطفی در روابط زناشویی مرتبط باشد. بر اساس یافته‌های پژوهش، توجه به متغیرهای روان‌شناختی فردی به ویژه افسردگی و شفقت به خود می‌تواند در برنامه‌های مشاوره خانواده و مداخلات پیشگیرانه در جهت کاهش طلاق عاطفی و بهبود کیفیت روابط زناشویی نقش مؤثری ایفا کند.

کلمات کلیدی : طلاق عاطفی افسردگی شفقت به خود روابط زناشویی زوجین