رابطه بین الگوهای ارتباطی خانواده با کیفیت زندگی، تاب آوری و خودکارآمدی در نوجوانان

رابطه بین الگوهای ارتباطی خانواده با کیفیت زندگی، تاب آوری و خودکارآمدی در نوجوانان

حمیده نوبهار1

1) 1- دانش آموحته کارشناسی ارشد، رشته روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد انار، یزد، ایران.

کد IOI مقاله : ABDE-ABEBZG
محل انتشار : ششمین کنفرانس بین المللی تحقیقات پیشرفته در مدیریت و علوم انسانی مونیخ، آلمان(huconf.com)
چکیده :
    نوجوانی یکی از حساس‌ترین مراحل رشد انسان است که با تغییرات گسترده جسمانی، روانی و اجتماعی همراه است. در این دوره خانواده به عنوان مهم‌ترین نهاد اجتماعی نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری ویژگی‌های روان‌شناختی نوجوانان دارد. الگوهای ارتباطی خانواده می‌توانند بر متغیرهایی مانند کیفیت زندگی، تاب‌آوری و خودکارآمدی نوجوانان تأثیرگذار باشند. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین الگوهای ارتباطی خانواده با کیفیت زندگی، تاب‌آوری و خودکارآمدی در نوجوانان بود. روش انجام این پژوهش از نوع توصیفی ـ همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه نوجوانان 10 تا 19 ساله شهرستان یزد به تعداد 94022 نفر بود که بر اساس جدول مورگان و کرجسی 384 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. نمونه‌ها با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه الگوهای ارتباطی خانواده فیتزپاتریک و ریچی، پرسشنامه کیفیت زندگی KIDSCREEN-52، پرسشنامه خودکارآمدی عمومی شرر و پرسشنامه تاب‌آوری ساموئلز بود. داده‌ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه در نرم‌افزار SPSS نسخه 24 تحلیل شدند. نتایج نشان داد الگوهای ارتباطی خانواده به طور معناداری قادر به پیش‌بینی کیفیت زندگی، تاب‌آوری و خودکارآمدی نوجوانان هستند و حدود 6/39 درصد از واریانس این متغیرها را تبیین می‌کنند (P<0.001). همچنین جهت‌گیری گفت‌و‌شنود با این متغیرها رابطه مثبت و جهت‌گیری همنوایی رابطه منفی معناداری نشان داد. بنابراین، تقویت الگوی ارتباطی مبتنی بر گفت‌وگو در خانواده می‌تواند در ارتقای کیفیت زندگی، تاب‌آوری و خودکارآمدی نوجوانان مؤثر باشد.

کلمات کلیدی : واژه‌هاي كليدي کیفیت زندگی تاب آوری خودکارآمدی الگوهای ارتباطی خانواده