بررسی نقش تعدیلگر قابلیتهای فناوری اطلاعات در تاثیر هوش مصنوعی بر مزیت رقابتی در شرکت های دانش بنیان(صنعت خودرو)
بررسی نقش تعدیلگر قابلیتهای فناوری اطلاعات در تاثیر هوش مصنوعی بر مزیت رقابتی در شرکت های دانش بنیان(صنعت خودرو)
علی صادقی گرمارودی1
1) کارشناس ارشد مدیریت
کد IOI مقاله
:
ABDE-ABHCDD
محل انتشار :
ششمین کنفرانس بین المللی تحقیقات پیشرفته در مدیریت و علوم انسانی مونیخ، آلمان(huconf.com)
چکیده :
در دهههای اخیر، فناوریهای نوین به ویژه هوش مصنوعی به عنوان یکی از محرکهای اصلی تحول در صنایع مختلف مطرح شدهاند و نقش بسزایی در افزایش بهرهوری و ایجاد مزیت رقابتی برای شرکتها ایفا میکنند. این پژوهش با هدف بررسی بررسی نقش تعدیلگر قابلیتهای فناوری اطلاعات در تاثیر هوش مصنوعی بر مزیت رقابتی در شرکت های دانش بنیان(صنعت خودرو)انجام شده است. علاوه بر آن، نقش تعدیلگرهای پهنه تجاری، پایههای فناوری اطلاعات و پدافند فناوری اطلاعات به عنوان عوامل مؤثر در این رابطه نیز مورد ارزیابی قرار گرفته است.برای دستیابی به اهداف پژوهش، دادهها از نمونهای شامل تعدادی از شرکتهای دانشبنیان فعال در حوزه صنعت خودرو جمعآوری شد. ابزار اصلی گردآوری دادهها پرسشنامهای بود که از اعتبار و پایایی لازم برخوردار بود و برای تحلیل دادهها از نرمافزار SMART PLS و روش معادلات ساختاری استفاده گردید. نتایج آزمونهای آماری نشان داد که هوش مصنوعی به طور مستقیم و معنادار تأثیر مثبتی بر مزیت رقابتی دارد، به طوری که ضریب مسیر این متغیر با مقدار T=8.63 و سطح معناداری کمتر از 0.05 نشاندهنده رابطه مثبت و قوی است. این امر تأیید میکند که سرمایهگذاری در هوش مصنوعی میتواند به شرکتهای دانشبنیان در صنعت خودرو کمک کند تا مزیت رقابتی قابل توجهی ایجاد کنند.همچنین، فرضیههای مربوط به نقش تعدیلگرانه پهنه تجاری، پایههای فناوری اطلاعات و پدافند فناوری اطلاعات تأیید شد. به طور مشخص، پهنه تجاری با مقدار T=8.06 نشان داد که شرایط محیطی و بازار میتواند اثر هوش مصنوعی بر مزیت رقابتی را به شکل معناداری تقویت کند. پایههای فناوری اطلاعات نیز با داشتن T بالای 11، نقش حیاتی در فراهم آوردن زیرساختهای لازم برای به کارگیری مؤثر هوش مصنوعی و افزایش مزیت رقابتی ایفا میکند. همچنین، پدافند فناوری اطلاعات با مقدار T بالای 6 نشان داد که محافظت و امنیت فناوری اطلاعات از دیگر عوامل کلیدی در تقویت مزیت رقابتی شرکتها است.ضریب تعیین مدل نشان میدهد که متغیرهای مستقل و تعدیلگر توانستهاند نزدیک به 46 درصد تغییرات در مزیت رقابتی شرکتها را توضیح دهند که مقدار قابل قبولی در مطالعات این حوزه محسوب میشود. همچنین، آزمون پیشبینیپذیری مدل نشاندهنده قابلیت پیشبینی مناسب مدل است.این پژوهش ضمن تأکید بر اهمیت هوش مصنوعی، تأکید میکند که برای بهرهبرداری حداکثری از این فناوری، شرکتهای دانشبنیان باید همزمان به بهبود زیرساختهای فناوری اطلاعات و تقویت امنیت سایبری (پدافند فناوری اطلاعات) توجه ویژه داشته باشند. همچنین، مدیریت شرایط محیطی و توجه به پهنه تجاری میتواند نقش مهمی در تسهیل و تقویت رابطه هوش مصنوعی با مزیت رقابتی داشته باشد.
کلمات کلیدی : هوش مصنوعی مزیت رقابتی پهنه تجاری پایههای فناوری اطلاعات پدافند فناوری اطلاعات شرکتهای دانشبنیان صنعت خودرو