تأثیر “فابینگ” (Phubbing) یا بیاعتنایی همسران به یکدیگر در حضور گوشیهای هوشمند بر کیفیت دلبستگی و صمیمیت زناشویی
تأثیر “فابینگ” (Phubbing) یا بیاعتنایی همسران به یکدیگر در حضور گوشیهای هوشمند بر کیفیت دلبستگی و صمیمیت زناشویی
هانیه منتظری هدش1
1) رشته مشاوره شغلی، دانشآموخته کارشناسی ارشد، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
کد IOI مقاله
:
ABDE-ABKADC
محل انتشار :
ششمین کنفرانس بین المللی تحقیقات پیشرفته در مدیریت و علوم انسانی مونیخ، آلمان(huconf.com)
چکیده :
نفوذ همهجانبه فناوریهای نوین و ظهور پدیده «فابینگ»، مرزهای تعاملات سنتی زوجین را با چالشهای جدی مواجه کرده است؛ از این رو، پژوهش حاضر با هدف واکاوی نقش فابینگ در پیشبینی صمیمیت زناشویی و کیفیت دلبستگی انجام شد. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی است که بر روی جامعه آماری زوجین شهر یزد در سال ۱۴۰۳ انجام گرفت. حجم نمونه شامل ۴۰۰ نفر (۲۰۰ زوج) بود که به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و به مقیاس عمومی فابینگ (GPP-Scale)، پرسشنامه صمیمیت زناشویی (MIS) و مقیاس دلبستگی بزرگسال (AAS) پاسخ دادند. یافتههای حاصل از تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که فابینگ به طور معناداری 8/32 درصد از واریانس متغیرهای وابسته را تبیین میکند (R2=0.328) و تأثیر منفی و معناداری بر صمیمیت زناشویی (β=0.483-) و کیفیت دلبستگی (β=0.392-) دارد (P<0.001). نتایج حاکی از آن است که رفتارهای فابینگ با ایجاد وضعیت «حضور غایب» و «طرد اجتماعی ظریف»، ریتم تعاملی زوجین را مختل کرده و با کاهش پاسخگویی همدلانه، منجر به فرسایش صمیمیت و سوق دادن کیفیت دلبستگی از حالت ایمن به ناامن میشود؛ لذا ضرورت دارد مشاوران خانواده، آموزش بهداشت دیجیتال را به عنوان مؤلفهای کلیدی در ارتقای سلامت روابط زوجین مدنظر قرار دهند.
کلمات کلیدی : فابینگ صمیمیت زناشویی کیفیت دلبستگی تکنوفرنس گوشیهای هوشمند