اثربخشی درمان عقلانی-عاطفی-رفتاری بر کاهش ترس از جا ماندن: بررسی نقش تعدیلگر خودآگاهی دیجیتال در دانشجویان
اثربخشی درمان عقلانی-عاطفی-رفتاری بر کاهش ترس از جا ماندن: بررسی نقش تعدیلگر خودآگاهی دیجیتال در دانشجویان
فاطمه بابایی مطلق1 فرهاد فولادتن2
1) دانشجوی دکتری روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد، بروجرد، ایران
2) دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد آشتیان، اراک، ایران
کد IOI مقاله
:
ABDZ-ABCGAF
محل انتشار :
چهارمین همایش ملي روانشناسی، تربیت، آسیب های اجتماعی و رسانه(psy.marvdasht.iau.ir)
چکیده :
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان عقلانی-عاطفی-رفتاری بر کاهش ترس از جا ماندن و تحلیل نقش تعدیلگر خودآگاهی دیجیتال در دانشجویان انجام شد. روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون–پسآزمون و گروه کنترل بود. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس و آزمون اثر تعاملی تحلیل شدند. نتایج نشان داد مداخله موجب کاهش معنادار ترس از جا ماندن شد (05/0>p ) و سطح خودآگاهی دیجیتال در شدت اثربخشی درمان نقش معناداری داشت. یافتهها بر اهمیت اصلاح باورهای غیرمنطقی در بستر تعاملات دیجیتال تأکید دارد.
کلمات کلیدی : درمان عقلانی عاطفی رفتاری ترس از جا ماندن خودآگاهی دیجیتال دانشجویان مداخله شناختی رفتاری