واکاوی پدیدارشناسانه خودکشی در نوجوانان و مأموریت اخلاقی معلمان و راهکارهای نوین پیشگیری

واکاوی پدیدارشناسانه خودکشی در نوجوانان و مأموریت اخلاقی معلمان و راهکارهای نوین پیشگیری

مجتبی گراوند1 مریم یوسفی2

1) دانشیار گروه تاریخ دانشگاه لرستان
2) دبیر تاریخ و دانشجو کارشناسی ارشد دانشگاه لرستان

کد IOI مقاله : ABDZ-ABEDBE
محل انتشار : چهارمین همایش ملي روانشناسی، تربیت، آسیب های اجتماعی و رسانه(psy.marvdasht.iau.ir)
چکیده :
    خودکشی نوجوانان به‌عنوان یکی از چالش‌های جدی بهداشت جهانی، فراتر از یک پدیده فردی، نشانه‌ای از فروپاشی ساختارهای حمایتی و ناتوانی در مدیریت بحران‌های رشدی است. این پژوهش با رویکردی تحلیلی توصیفی و با تکیه بر منابع معتبرروان‌شناختی، جامعه‌شناختی و آموزه‌های دینی، ریشه‌های چندلایه این پدیده را واکاوی می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد که عواملی همچون «درد روانی» شدید، «بحران هویت»، فقدان مهارت‌های حل مسئله، سابقه آزار و خشونت خانوادگی، و انزوای اجتماعی،بستر اصلی گرایش به خودکشی را فراهم می‌کنند. در مقابل، تقویت تاب‌آوری و آموزش مهارت‌های زندگی به‌عنوان سپر دفاعی عملمی‌کند. نقش معلم در این میان حیاتی و محوری است؛ چرا که معلمان به‌عنوان ناظران اولیه و الگوهای اخلاقی، در سه سطح پیشگیری (اولیه، ثانویه و ثالثیه) قابلیت مداخله مؤثر دارند. متن حاضر تأکید می‌کند که تلفیق اصول اخلاق اسلامی (مانند کرامت انسانی) با راهکارهای علمی غربالگری و مشاوره مدرسه‌ای، می‌تواند مسیر نجات نسل جوان را هموار سازد. نتیجه‌گیری حاکی از آناست که عبور از سکوت، بازتعریف نقش معلم از منتقل‌کننده دانش به مربی سلامت روان، و ایجاد شبکه‌ای هماهنگ بین خانواده،مدرسه و متخصصان، تنها راهکار عملی برای کاهش مرگ‌های زودرس و ارتقای سلامت روان نوجوانان است.

کلمات کلیدی : خودکشی معلمان مدرسه سلامت روان