پیشبینی کیفیت زندگی مادران دارای کودکان معلول جسمی-حرکتی بر اساس سرسختی روانشناختی
پیشبینی کیفیت زندگی مادران دارای کودکان معلول جسمی-حرکتی بر اساس سرسختی روانشناختی
اسماعیل صدری دمیرچی1 کیمیا ساجد2 سژیده احمدی3
1) استاد گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2) دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره توانبخشی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
3) دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره توانبخشی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
کد IOI مقاله
:
ABDZ-ABEGFG
محل انتشار :
چهارمین همایش ملي روانشناسی، تربیت، آسیب های اجتماعی و رسانه(psy.marvdasht.iau.ir)
چکیده :
هدف پژوهش حاضر پیشبینی کیفیت زندگی مادران دارای کودکان معلول جسمی-حرکتی بر اساس سرسختی روانشناختی بود. روش پژوهش توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل مادران دارای کودک معلول جسمی-حرکتی در شهرستان اردبیل در سال ۱۴۰۴ بود. ۱۰۰ مادر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامه سرسختی روانشناختی کانر و دیویدسون (۲۰۰۳) و پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (۱۹۹۶) جمعآوری و با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی ساده تحلیل شدند. یافتهها نشان داد بین سرسختی روانشناختی و کیفیت زندگی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد) ۴۸۲/0 = (r،)۰0۱/0 ( P> و سرسختی روانشناختی توانست 2/23 درصد از واریانس کیفیت زندگی را پیشبینی کند. نتیجهگیری: سرسختی روانشناختی نقش معناداری در پیشبینی کیفیت زندگی مادران دارای کودکان معلول جسمی-حرکتی دارد.
کلمات کلیدی : سرسختی روانشناختی کیفیت زندگی مادران معلولیت جسمی حرکتی