طراحی سامانه تصمیمیار هوشمند برای تخمین سطح تهدید در مناطق درگیر با استفاده از الگوریتمهای یادگیری ماشین
طراحی سامانه تصمیمیار هوشمند برای تخمین سطح تهدید در مناطق درگیر با استفاده از الگوریتمهای یادگیری ماشین
مریم رضایی1
1) مربی، کارشناسی ارشد مهندسی کامپیوتر،سمنان،ایران
کد IOI مقاله
:
ABEB-ABEBAB
محل انتشار :
چهارمین کنفرانس بین المللی پیشرفت های اخیر در مهندسی، نوآوری و تکنولوژی - بلژیک(eitconf.com)
چکیده :
مسئله اصلی در این پژوهش، ارزیابی میزان ناامنی یک منطقه بر اساس مجموعهای از ویژگیهای عملیاتی و محیطی با هدف پشتیبانی از تصمیمگیری هوشمند در شرایط پرریسک است. بدین منظور، از الگوریتمهای یادگیری ماشین شامل شبکه عصبی مصنوعی، نایوبیز، ماشین بردار پشتیبان و الگوریتم نزدیکترین همسایه استفاده شد. دادههای مورد نیاز پژوهش با رویکرد شبیهسازی و برچسبگذاری تولید شده و پس از انجام مراحل پیشپردازش، برای آموزش و ارزیابی مدلها به کار گرفته شدند.
عملکرد الگوریتمها بر اساس معیارهای متداول ارزیابی و طبقهبندی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج بهدستآمده نشان داد که شبکه عصبی مصنوعی با دستیابی به بالاترین دقت و توان تفکیک مناسبتر، عملکرد بهتری در شناسایی سطوح مختلف ناامنی نسبت به سایر الگوریتمها دارد. الگوریتم نایوبیز عملکرد قابل قبولی از خود نشان داد، در حالی که ماشین بردار پشتیبان و نزدیکترین همسایه از نظر دقت و قابلیت تشخیص، عملکرد ضعیفتری داشتند. در مجموع، یافتههای این پژوهش بیانگر کارایی مناسب روشهای یادگیری ماشین، بهویژه شبکههای عصبی، در تحلیل شرایط پیچیده و پشتیبانی از تصمیمگیری هوشمند در محیطهای عملیاتی و میدان رزم است.
کلمات کلیدی : الگوریتمیادگیری ماشین میدان رزم سیستم تصمیمیار محیطهای پرریسک شبکههای عصبی