مفهوم معنا در فضای معماری و شهر اسلامی

مفهوم معنا در فضای معماری و شهر اسلامی

فرخ عبودی1 فرزاد وفادار2 مهدی ولی پور3 لیلا کارگر4

1) دستیار آموزشی، گروه معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، بیجار، ایران
2) دکتری عمران، گروه مهندسی عمران، واحد سقز، دانشگاه آزاد اسلامی، سقز، ایران
3) دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه معماری، واحد مریوان، دانشگاه آزاد اسلامی، مریوان، ایران.
4) دانشجوی کارشناسی، گروه معماری، واحد بیجار، دانشگاه آزاد اسلامی، بیجار، ایران

کد IOI مقاله : ABEB-ABKKHD
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی پیشرفت های اخیر در مهندسی، نوآوری و تکنولوژی - بلژیک(eitconf.com)
چکیده :
    فرآیند ارتباط با محیط در شهر اسلامی، بیش از آن که مشارکت فکری مردم مسلمان در طراحی و ایجاد فضاهای از پیش ساخته شده ذهن طراح مسلمان در اولویت باشد، مشارکت قلبی و اجتماعی، در راستای رسیدن به اهداف زندگی اجتماعی، مطرح می باشد. به نظر می آید که همین ویژگی، موجب گردیده که به جای توجه به نیازها و انتظارات کاربران از فضای شهری، سازگاری و انطباق با محیط مطرح می باشد. با سیطره اسلام در هر سرزمین، پیوند و تلفیق میان سنت معماری و شهرسازی آن سرزمین با اسلام به وجود آمد، این بار نیز می توان با تکیه بر اصل سازگاری در اسلام، به آمیختن اسلام با فضاهای نوظهور و القاء معانی وجودی در گونه های مختلف فضایی در شهر معاصر، اذعان نمود. در این پژوهش به مفاهیم ذهنی در فضای معماری و شهر اسلامی پرداخته شد و سپس نگرش اسلامی به مفهوم زندگی مورد بررسی قرار گرفت. در رویکرد اسلامی، تعامل با فضا و محیط در مسیر انطباق آن با فلسفه زندگی است. روش گردآوری اطلاعات و داده های پرسش نامه بر اساس مطالعات کتابخانه ای، اسنادی و میدانی است. نتایج پژوهش نشان می دهد که تعین معنا در مفهوم شهر اسلامی، فراتر از اين است كه آن را در آموزه هاي صرفاً ذهني و یا مفاهيم انتزاعي محدود و محصور كرده و نیز درون مايه هاي شهر اسلامی را نبايد صرفاً چون موضوعات گزاره اي، محمل محمولات مفهومي و انتزاعي قرار داد؛ بلكه بايد با آن ها نسبت وجودي برقرار كرد.

کلمات کلیدی : سازگاری و انطباق پیوند و تلفیق محیط پاسخده فضای معماری شهر اسلامی