چارچوب مفهومی پذیرش مسئولانه سامانه‌های سلامت دیجیتال مبتنی بر هوش مصنوعی: نقش توضیح‌پذیری، تناسب فرهنگی و سواد الگوریتمی

چارچوب مفهومی پذیرش مسئولانه سامانه‌های سلامت دیجیتال مبتنی بر هوش مصنوعی: نقش توضیح‌پذیری، تناسب فرهنگی و سواد الگوریتمی

آرمین تهمتن1 سبا طاووسی2 راما امیرخانی3

1) گروه مهندسی کامپیوتر، دانشکده فنی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران غرب
2) دانشجوی کارشناسی مهندسی کامپیوتر، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران غرب، تهران، ایران
3) دانشجوی کارشناسی مهندسی کامپیوتر، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران غرب، تهران، ایران

کد IOI مقاله : ABEB-ACAGDE
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی پیشرفت های اخیر در مهندسی، نوآوری و تکنولوژی - بلژیک(eitconf.com)
چکیده :
    گسترش کاربرد هوش مصنوعی در سامانه‌های سلامت دیجیتال، فرصت‌هایی برای بهبود دسترسی به خدمات، پشتیبانی از تصمیم‌گیری و شخصی‌سازی مراقبت فراهم کرده است؛ بااین‌حال، پذیرش این سامانه‌ها صرفاً به عملکرد فنی وابسته نیست. طراحی رابط کاربری، درک کاربران از سازوکارهای الگوریتمی، تناسب فرهنگی و اعتماد نیز در نحوه استفاده از توصیه‌های هوشمند نقش دارند. پژوهش حاضر با هدف ارائه چارچوبی مفهومی برای تبیین پذیرش مسئولانه سامانه‌های سلامت مبتنی بر هوش مصنوعی انجام شده است. روش پژوهش، مرور انتقادی هدفمند و تلفیق نظری مطالعات مرتبط با پذیرش فناوری، تعامل انسان و هوش مصنوعی، توضیح‌پذیری، سواد الگوریتمی و سلامت دیجیتال است. در چارچوب پیشنهادی، کیفیت طراحی رابط و توضیح‌پذیری، تناسب فرهنگی و سواد الگوریتمی به‌عنوان عوامل زمینه‌ای و ورودی، و فهم‌پذیری، احساس کنترل، ارزیابی انتقادی و اعتماد متناسب با قابلیت سامانه به‌عنوان سازوکارهای میانی صورت‌بندی می‌شوند. پیامد مورد نظر فراتر از قصد استفاده است و رفتار وارسی، تشخیص محدودیت‌ها و ارجاع به متخصص در موقعیت‌های پرخطر را نیز در بر می‌گیرد. دستاورد پژوهش، ارائه روابط نظری و گزاره‌های آزمون‌پذیر برای ارزیابی تجربی آینده و پیشنهاد شاخص‌هایی برای سنجش استفاده مناسب از سامانه‌های سلامت هوشمند است. این چارچوب هنوز اعتبارسنجی تجربی نشده و کارایی آن باید در گروه‌های کاربری و موقعیت‌های بالینی متفاوت آزموده شود.

کلمات کلیدی : هوش مصنوعی سلامت دیجیتال طراحی انسان‌محور سواد الگوریتمی توضیح‌پذیری پذیرش فناوری