بهبود فرایند تعیین گپ بین قطعات بدنه خودرو با استفاده از تحلیل تصاویر: یک روش مبتنی بر بینایی ماشین و استفاده از خطکش مندرج در تصاویر
بهبود فرایند تعیین گپ بین قطعات بدنه خودرو با استفاده از تحلیل تصاویر: یک روش مبتنی بر بینایی ماشین و استفاده از خطکش مندرج در تصاویر
سید وحید اسدالهی1 حمیدرضا کارگر2 بابک نمازیان3
کد IOI مقاله
:
ABEB-ACAZFZ
محل انتشار :
چهارمین کنفرانس بین المللی پیشرفت های اخیر در مهندسی، نوآوری و تکنولوژی - بلژیک(eitconf.com)
چکیده :
یکی از مهمترین شاخصهای کیفیت ظاهری و ابعادی در فرایند تولید بدنه خودرو، میزان گپ (فاصله) و همترازی بین قطعات مجاور بدنه مانند دربها، کاپوت، صندوق عقب و گلگیرها است. روشهای سنتی اندازهگیری این گپها عمدتاً مبتنی بر ابزارهای دستی مانند فیلر گیج و کولیس هستند که زمانبر بوده و به شدت به مهارت و قضاوت اپراتور وابستهاند، در حالی که دستگاههای اندازهگیری مختصات (CMM) با وجود دقت بالا، هزینه سرمایهگذاری زیاد و سرعت پایینی برای بازرسی صددرصدی در خط تولید دارند. در مطالعات و برنامه های اجرایی اخیر گپ سنجی بدنه خودرو با استفاده از بینایی ماشین معرفی می گردد که موانع عیوب تصاویر ناشی از دوربین و نور محیط و همچنین هزینه های اجرا از عوامل تعیین کننده در اجرا نام برده می شود . در این مقاله، روش بینایی ماشین برای اندازهگیری غیرتماسی گپ بدنه خودرو مبتنی بر بینایی ماشین به جهت رفع موانع بطوریکه که در آن به جای استفاده از تجهیزات گرانقیمت، از دوربین ارزان قیمت و یک خطکش مرجع که همزمان با قطعه در یک قاب تصویربرداری استفاده میشود، برای تعیین ضریب تبدیل مقیاس پیکسلی تصویر به واحد میلیمتر استفاده میگردد. روش پیشنهادی شامل مراحل پیشپردازش تصویر، شناسایی خطکش مرجع و محاسبه ضریب تبدیل، آشکارسازی لبه قطعات با الگوریتم کنی و در نهایت محاسبه فاصله واقعی بین لبهها است. نتایج اولیه نشان میدهد این روش میتواند با هزینه پایینتر و سرعت بسیار بیشتر نسبت به روشهای گذشته، دقتی نزدیک به روشهای مرجع مانند CMM در بازه گپهای معمول صنعت خودرو (2 تا 6 میلیمتر) فراهم آورد و برای استفاده در کنار خط تولید یا در آزمایشگاه کنترل کیفیت مناسب باشد.¬¬¬¬
کلمات کلیدی : بینایی ماشین پردازش تصویر گپ بدنه خودرو کنترل کیفیت کالیبراسیون تصویر خطکش مرجع