نقش گردشگری خوراک در برند سازی مقاصد روستایی ایران
نقش گردشگری خوراک در برند سازی مقاصد روستایی ایران
زهرا محمدی1
1) دانشجو کارشناسی ارشد مدریت جهانگردی دانشگاه سمنان
کد IOI مقاله
:
ABFF-ABDFAE
محل انتشار :
نهمین کنگره بین المللی توسعه کشاورزی، منابع طبیعی، محیط زیست و گردشگری ایران(9icsda.ir)
چکیده :
گردشگری خوراک بهعنوان یکی از شاخههای نوین صنعت گردشگری، در سالهای اخیر جایگاه ویژهای در توسعه مقاصد روستایی یافته است. این نوع گردشگری نهتنها ابزاری برای تجربه طعمها و سبک زندگی محلی است، بلکه میتواند بهعنوان عامل مؤثر در برندسازی مقصد و ایجاد تمایز در بازار رقابتی گردشگری عمل کند. مقاله حاضر با رویکردی مروری و با استفاده از منابع داخلی و بینالمللی، به بررسی چهار محور اصلی شامل: عوامل مؤثر بر توسعه گردشگری خوراک، نقش آن در برندسازی مقاصد روستایی، چالشها و موانع پیشرو، و راهکارهای استراتژیک برای توسعه پایدار پرداخته است. یافتهها نشان میدهد که اصالت و کیفیت غذا، زیرساختهای گردشگری، حمایتهای دولتی، بازاریابی هوشمند و مشارکت جامعه محلی مهمترین عوامل در تقویت برند روستایی از طریق گردشگری خوراک هستند. در عین حال، چالشهایی نظیر نبود هماهنگی نهادی، ضعف در آموزش و استانداردسازی خدمات، و محدودیتهای قانونی مانع شکوفایی کامل این ظرفیت میشوند. در نهایت، نتیجهگیری مقاله حاکی از آن است که گردشگری خوراک میتواند با تقویت هویت فرهنگی، ارتقای اقتصاد محلی و حفاظت از محیط زیست، به ابزاری کارآمد برای توسعه پایدار و برندسازی مقاصد روستایی ایران بدل گردد.
کلمات کلیدی : گردشگری خوراک برندسازی مقصد مقاصد روستایی توسعه پایدار میراث ناملموس فرهنگی