تغییرات اقلیمی و امنیت غذایی: تحلیل جامع اثرات بر زراعت و راهبردهای انطباقی و کاهشی
تغییرات اقلیمی و امنیت غذایی: تحلیل جامع اثرات بر زراعت و راهبردهای انطباقی و کاهشی
پریسا شریفی1 نیما خالدی2
1) استادیار موسسه تحقیقات ثبت کنترل و گواهی بذر و
2) استادیار موسسه تحقیقات ثبت کنترل و گواهی بذر و
کد IOI مقاله
:
ABFF-ABDGFE
محل انتشار :
نهمین کنگره بین المللی توسعه کشاورزی، منابع طبیعی، محیط زیست و گردشگری ایران(9icsda.ir)
چکیده :
تغییرات آبوهوایی یکی از بزرگترین تهدیدهای قرن بیستویکم برای امنیت غذایی جهانی است و این مقاله مروری جامع بر تأثیرات آن بر زراعت، چالشها و راهکارهای انطباقی و کاهشی ارائه میدهد. افزایش دما (۰.۳ تا ۴.۸ درجه سانتیگراد تا سال ۲۱۰۰)، تغییرات الگوی بارش، رویدادهای حدی و افزایش گازهای گلخانهای باعث کاهش عملکرد محصولات کلیدی شده است (گندم ۶%، برنج ۳.۲%، ذرت ۷.۴% و سویا تا ۳۵.۶% به ازای هر درجه افزایش دما یا تحت سناریوهای انتشار بالا). حتی با انطباق کشاورزان، بازدهی جهانی ذرت تا ۲۷.۸% و گندم تا ۲۸.۲% تا پایان قرن کاهش مییابد. مناطق گرمسیری و کشورهای در حال توسعه (آفریقای زیرصحرا، جنوب آسیا، هند) بیشترین آسیب را با گسترش آفات (۱۰-۲۵ درصد افزایش به ازای هر درجه)، تخریب خاک، کمبود آب و خسارات اقتصادی سالانه بیش از ۲۳ میلیارد دلار متحمل میشوند. چالشها شامل آسیب به دامداری، زیرساختها و بیش از ۴۷۵ میلیون کشاورز خردهپا است. راهکارهای انطباقی مؤثر مانند توسعه ارقام مقاوم با CRISPR، آبیاری کارآمد، کشاورزی حفاظتی، تنوع زراعی و سیستمهای هشدار زودهنگام مبتنی بر هوش مصنوعی میتواند ۲۳-۳۴ درصد خسارات را جبران کند، در حالی که راهکارهای کاهشی بر مدیریت بهینه کود، کشاورزی احیاکننده و کاهش۴۰% انتشار گازهای گلخانهای تمرکز دارند. ادغام دانش بومی با فناوریهای نوین و سیاستهای عدالتمحور )مانند NAPCC هند و (CSA برای افزایش تابآوری و تضمین امنیت غذایی پایدار ضروری است و موفقیت نیازمند همکاری جهانی، سرمایهگذاری پژوهشی و حمایت از کشاورزان آسیبپذیر میباشد.
کلمات کلیدی : تغییرات آبوهوایی زراعت امنیت غذایی سازگاری کاهش انتشار